اسمه بن لادن څوک وه او د القاعده په نوم سخت دریځه ډله چا جوړه کړله؟

2.10.2018
Goldad khan
دوهمه برخه

اُسمه بن لادن د یو غټ یمني پانګوال زوی و. د بن لادن پلار، د سعودي عربستان شاهي کورنۍ له نیږدې دوستانو ګڼل کیده. د اسمه پلار په نړیوالې کچې یو ستر ساختماني شرکت درلود چې شاوخوا دوه دېرش زره کارګرو او انجینرانو کار پکښې کولو. د سعودي عربستان پادشاهي کورنۍ، دغې غټ پانګوال ته د سعودي عربستان ټولې سترې ساختماني پروژې، په وړ شرایطو (لوړې ګټې) باندې سپارلې. سعودي کورنۍ دغې یمني پانګوال ته پر نورو سترو ساختماني پروژو برسېره، د مکې معظمې او مدینې منورې ښارونو ساختماني پروژې او په هغو پروژو کې د مقدسو ځایونو (کعبې شریفې او د پېغبر علیه و سلام زیارت) بیا جوړونې پروژې او چارې هم سپارلي وې.
دغې یمنې پانګوال په امریکا او نورې نړۍ کې هم خپله پانګه په کار اچولي وه. خو ده یوازې د سعودي دولت ساختماني پروژو، د تړونونو او پروژو سرته رسولو له درکونو څخه، د کال شاوخوا اووه ملیارډه ډالره خالصه ګټه تر لاسه کوله. د بن لادن کورنۍ په امریکې کې د خپلو ګټو ساتونکی، د سعودي عربستان جدې ښار کې، د امریکا متحدو ایالتونو یو تن پخوانی کنسول او دېپلومات معرفي کړی و. د بن لادن له کورنۍ سره د آشنا کیدلو او اړېکو ټینګولو په خاطر، امریکا پخوانی جمهور رئیس بوش «پلار» او د انګستان پخوانی صدراعظم جیمز بېکر او ورته نورو کسانو، سعودي عربستان ته سفرونه کول.
اسمه بن لادن په ۱۹۷۸ م کال د سعودي عربستان شاه عبدالعزیز پوهتنون انجنیري پوهنځی پای ته ورسولو. هغه په ۱۹۸۴ م کال پښاور ښار ته سفر وکړو او دی هلته د مجاهدینو روغتونونو ته ورغی. ده په روغتونونو کې د افغانستان په جګړو کې د ژوبلو شویو کسانو څخه لیدنه وکړه او د هغوی له کورنیو سره یې مالي مرستې وکړې. هغه پاکستان ته په بل پېر تللو کې، افغان مجاهدینو ته بلدوزرونه او نور تخنیکي وسایل راوړل، ترڅو هغوی د افغانستان په غرونو او درو کې لارې او د بمباریو پرمهال ځانونو ته پټنځایونه او اوسیدلو لپاره سمڅې جوړې کړي. اسمه د افغانستان په جګړو کې په نېغه برخه نه اخیستله، خو د مجاهدینو لپاره به یې د عربي هېوادونو له دولتونو او شېخانو څخه په ملیونونو ډالر راټولول او هغه به یې د تنظیمونو مشرانو ته ورکول. هغه د عربي هېوادونو خلکو له منځ څخه او همدارنګه د نورو اسلامي او غیر اسلامي هېوادونو مسلمانو خلکو له منځ څخه، د افغاستان جګړې ډګرته جنګیالي جلبول او هغوی ته به یې د سفرونو کولو وړ شرایط، وسلې او د جګړو ډګرونو نورې آسانتیاوې برابرولې. اسمه یو ځلې د پکتیا ولایت د ځاځیو علي خېلو سیمې په جګړې کې، د افغاني او عربو جنګیالیو ترڅنګ برخه اخستي وه او په هغې جګړې کې پرافغانانو برسېره، زیات عرب هم ووژل شول. دلته باید یادونه وکړم چې د افغانستان جګړې په وروستیو کلونو کې، شاوخوا پنځه دېرش زره بهرني جنګیالي جنګیدل چې په وروسته کې یې د القاعدې ډلې سټه جوړه کړله. اسمه بن لادن په ۱۹۸۸ م کال د القاعدې په نوم جنګي ټولنې بنسټ کېښود. له بن لادن سره په ټولو هغو فعالیتونو او همدا ډول د القاعدې ټولنې جوړولو چارو کې، د سعودي او پاکستان پر استخباراتو برسېره، سي ای اې هم بشپړې مرستې کولې. (لوستونکي د مېرمن کلنټن وډیوئي کسېټ په یو ټیوب کې کتلی شي).
د القاعده په نوم ډله چې د شوروي اتحاد پوځونو ماتلو په موخې باندې جوړه کړل شوي وه، ډېره زر ستره او نړیواله شوله. دغه ډله نن ورځ د نړۍ په مختلفو سیمو کې په مختلف نومونو باندې، جګړې او ترورېستي عملونه سرته کوي.
لکه چې د مخه یادونه وشوه، د بن لادن له ټولو فعالیتونو څخه سي ای اې، ای اس ای او د سعودي عربستان استخباراتو په نېغه او ګڼ شمېر نورو استخباراتو له څنګونو څخه ملاتړ کولو. بن لادن له افغانستان څخه د شوروي اتحاد پوځونو له وتلو وروسته، لومړی سعودي عربستان او بیا وروسته سوډان ته ولاړ. له ده سره په سوډان کې پنځه سوه تنه د القاعدې ډلې پوځي ښوونکي، د مالي چارو مسؤلین او د القاعدې له غړو سره اړیکې نیونکي ورسره وو. ده هغوی ته په سوډان د اړوندو دندو سرته کولو، ټول وړ شرایط برابر کړي وو. د بن لادن بړوڅو (د القاعده ډلې جنګیالیو) د بوسنیا (یوګوسلاویا)، چیچنیا او منځینۍ آسیا نورو سیمو په جګړو او شخړو کې ونډې اخیستلې.
بن لادن له خپلو یو شمېر ساتونکو سره، د طالبانو جګړو پرمهال بیا افغانستان ته راغلو. هغه لومړی د جلال آباد په ښار کې مېشت شو. اسمه بن لادن د طالبانو له مشرانو سره کوم بلدیت نه درلود. ځکه، هغه مهال چې دی په دغې سیمې کې په چارو بوخت و، د طالبانو په نوم کومې جنګیالۍ ډلې شتون نه درلود. څرنګه چې ده پخوا وختونه، د نورو تنظیمونو له مشرانو سره اړیکې لرلې، هغوی یې تمویلول او له هغو سره بلد و، نو برهان الدین رباني ده ته په همغې پخوانۍ سترګې کتل او د هغې پخواني بلدتیا له مخې یې بلنه ورکړه چې د دوی لاس لاندې سیمې ته ورشي او له دوی سره یوځای شي. خو له ده سره سي ای اې، ای اس ای او د سعودي عربستان استخباراتو له نیږدې کار کولو او دی یې د طالب بړېڅو پر لور باندې ورمات کړو. کله چې طالبانو د ننګرهار سیمه او د کابل ښار له مخالفینو څخه ونیول، اسمه کندهار ښار ته ولاړ او هلته د ترنک فارم کې مېشت شو. هغه هلته پر خپلو نورو فعالیتنو برسېره، د سعودي عربستان شاهزادګانو ته، د ښکار کولو پروګرامونه هم جوړول.
د القاعدې ډلې جنګیالو، په داسې حال کې چې امریکایي سیاستوالو د طالبانو او شمال ټلوالې ترمنځ د ګډ حکومت جوړولو خبرې پرمځ بېولې، د کنیا پلازمېنې نایروبي ښار او د تانزانیا پلازمېنې دارالسلام ښار کې، د امریکا سفارتونو ته څېرمه چودنې وکړې. د امریکا دولت، د اُسمه د هغو عملونو پر وړاندې، له هغو پېښو اېله لس دولس ورځې وروسته، د ده د ژور سیمې پر اډې باندې (امریکایانو ته خبر رسیدلی وه چې اسمه هغې اډې ته تللی او له خپلو جنګیالیو سره ګوري) راکټي بریدونه وکړل. خو دغه د راکټي بریدونو پرمهال اسمه هلته نه وه او لږې مودې د مخه، دی له هغې اډې څخه د خوست ښار ته ستون شوی و. د امریکا په هغو راکټي بمباریو کې پنځه ویشت تنه مړه شول او له هغو څخه پنځه تنه یې د پاکستان پوځي استخباراتو (ای اس ای) افسران او نور د اسمه جنګیالي وو.
د اسمه ډلې له لوریه څخه د نایروبي او دارالسلام ترورېستي عملونو له کبله، نه یوازې د القاعده ډلې او امریکا ترمنځ حالات ترینګلي شول، بلکې د طالبانو او امریکا ترمنځ اړېکو، کړنو او چارو باندې یې هم ژور اغېز وکړو او امریکایان د طالبانو په اړوند، د شمال ټلوالې سره د ګډ حکومت جوړولو خبرو کې، له پخوا وختونو څخه لا ډېر او زیات محتاط شول. د امریکایانو او متحدینو له خوا څخه، د طالبانو او شمال ټلوالې د ګډ دولت جوړولو خبرو بهیر، ظاهرأ د ۲۰۰۱ کال جولای میشتې پورې روان و. خو پایله یې نه درلودله او یا دا چې چا نه غوښتل، چې پایله ولري.
د ۲۰۰۱ کال سپټمبر په یولسمې نېټې د نیویارک بدمرغه پېښه رامنځ ته شوله. د امریکا دولت مشر جورج ډبلیو بوش د هغې بدمرغې پېښې ګوته ډېره زر، اسمه بن لادن ته ونیوله. د امریکا دولت له طالبانو څخه وغوښتل چې اسمه بن لادن دوی ته د محاکمه کولو لپاره وسپاري. خو طالبانو امریکا ته د اسمه سپارلو په خبرو کې، هغه او دغه وکړل. امریکایانو د اسمه نه سپارلو په پلمې باندې، له خپلو متحدینو سره پر طالبانو او القاعده پوځي برید وکړلو. د امریکا او متحدینو د هغې برید، د اور لوګي همدا نن (اولس کاله وروسته) هم پورته کیږي او لا یې پای څرګند نه دی.
پایله: ممکن په نیږدې راتلونکي کې له طالبانو سره جوړه وشي. خو افغانان به د سولې او آرامۍ شپې او ورځې ونه ګوري. هغه ځکه؛ لکه چې ټول خبر لري، د امریکا دولت، لا هغه مهال چې طالبانو د دوی پوځونو پر وړاندې له ماتي خوړولو څخه سر نه وه راپورته کړی، دوی ترورېستي ډله بلله او له ترورېستي ډلې سره خبرې کول یې د خپلو اصولو خلاف ګڼل. اوس چې د داعش په نوم ډلې پل په افغاني خاورې کې ولیدل شو، نو له طالبانو سره د سولې خبرې هم تودې شولې. هو! کله چې د داعش په نوم ډله ځان ونیسي او د دې وړ شي چې د طالبانو له ځای ډکولو څخه هم څو ګامونه مخ ته ولاړه شي، نو بیا به له طالبانو سره سوله وشي.
د داعشانو په اړه باندې یوه عجیبه؛ په افغانستان کې د داعشیانو د پل اېښودلو ځای او مرکز، له پاکستان سره پر پولې باندې پرته سیمه، د شینوارو لویه ولسولي ده. داعشیان له همدغې ځایه څخه د افغانستان په پلازمېنې کابل ښار او د افغانستان کونج کونج کې ترورېستي عملونه سرته کوي. د دوی څرک په ایران کې هم ولیدل شو. ممکن وروسته په نورو ګاونډ او یا لږ لېرې پرتو هېوادونو کې یې هم نښې او نښانې پیدا شي. خو پر پولې پروت پاکستان کې، چې پولې یې تړلي هم نه دي، لا هم هېڅ اثار او نښې نشته. د دغو ډولونو چارو په اړه باندې، قضاوت تاسې وکړئ.
¤ـ زما په نظر باندې، په نورمال حالتونو کې هم جمهور رئیس او یا صدراعظم په دو میاشتو کې حکومت (کابینه) نشي جوړولی، نورې چارې خو پرځای پرېږده. نو له دې کبله چې د افغانستان په هغو سختو شرایطو کې تنظیمي مشرانو، له نواز شریف سره د افغانستان جمهور رئیس حکومت کولو موده دوې میاشتې منلی وه، ما د تنظیمونو هغه مشران ګوسفندي بللي دي. په همغو وختونو کې زما د لومړني ښوونځي یو تن همټولګي چې وروسته افسر شوی وه، ماته یوه ورځ ویل؛ په دو میاشتو کې، که چرګه پرهګیو باندې کښېنوې، بچیان نه راوړي، خو زموږ تنظیمي مشرانو په دوه میاشتیني جمهوري ریاست پېر باندې توافق کړی دی. هغه ویل چې د مجاهدینو مشران یوازې په دې خبرې خوښ دي چې زر د جمهور رئیس نوم پرې کېښودل شي او بیا وروسته شاوخوا خلک ورته جمهور رئیس صاحب ووايي

د بلاک واټر کرايي قاتلان!

 

د«بلاک واټر کرايي قاتلان» د هغه کتاب نوم دی چې هغه کې امریکايي لیکوال جیریمي سکاهیل د بلک واټر کمپنۍ له خونړي او ویجاړونکي کړچار پرده پورته کړې او په ۲۰۱۴ کال کې وتلي لیکوال او خبریال ښاغلي محمد زبیر شفیقي پښتو ژبې ته هم ژباړلی دی.

جیریمي سکاهیل خپل کتاب کې لیکلي چې دغې ډلې د امریکا د پخواني ولسمشر بوش په ملاتړ کار پیل کړ او د هغه ادارې د ځینو مذهبي کسانو په ډول، په نړۍ کې افراطي عیسوي موخې لري.

دا شرکت ډګرمن اریک پرینس په ۱۹۹۷ کال کې جوړکړ. په موسسه غونډه کې يي د CIA او پوځ هغه ګڼ شمېر متقاعدو غړو ګډون درلود چې وروسته يي په همدې شرکت کې دندې ترلاسه کړې. په شرکت کې د واکمنو کسانو غړیتوب دې ته لار هواره کړه چې دا شرکت د نورو امنیتي شرکتونو په سیالۍ کې د امریکايي حکومت د پام وړ وګرځي، له حکومته د میلیاردونو ډالرو په بیه امنیتي قراردادونه ترلاسه کړي، د شرکت اغیزمنتوب پیاوړی شي او د اوپراتیفي فعالیتونو جغرافیه يي پرلپسې پراخه شي.

دا خصوصي امنیتي شرکت چې مرکز يي د امریکا د شمالي کوریلاینا په ایالت کې دی، د امریکا په حکومت کې د ځينو جیګپوړو چارواکو او د امریکايي استخباراتو(CIA) په مرسته پخوا په عراق، یمن او سوریه کې د جګړې ډېرې ټېکې ترلاسه کړې او هلته د بشري حقوقو په سرغړونه او د بېګنا کسانو په وژنه تورن دی.

لومړی وار دا شرکت په رسنیو کې هغه مهال ډېر یاد شو چې د شرکت پر څلورو امنیتي عسکرو يي د عراق په فلوجي ښار کې برید وشو او وروسته يي عراقي جنګیالیو جسدونه د الفرات د سین پر پله راوځړول. دې شرکت د فلوجې تر پېښې وروسته په دغه ښار کې بېدریغه ملکي کسان ووژل. همدارنګه په ۲۰۰۷ کال کې يي ۱۷ ملکي عراقیان په بغداد کې وویشتل او په ۲۰۰۹ کال يي عراق کې د امنیت د بسیا په پلمه، په وحشتناکو جنایتونو لاس پورې کړ چې نړۍ کې د جنایتکار بانډ په نوم وپېژندل شو. د دې رسوايي په پایله کې شرکت اړ شو چې خپل نوم بدل کړي او پر ځان د (زي سروېسېز) نوم کیږدي.

د BBC د یوه خبر له مخې په ۲۰۱۰ کال کې د امریکا د استخباراتي ادارې CIA مشر لیون پانیتا تایید کړې وه چې یو ناندریز امریکايي شرکت ته يي چې مخکې د بلاک واټر په نوم یادېده، په افغانستان کې یوه لویه امنیتي پوسته سپارلې ده.

«پانیتا ويلي ول دغه شرکت سره چې اوس د «زی سروېسېز» په نوم یادیږي، د سلو میلیونو ډالرو تړون شوی چې مزارشریف او هرات کې امریکايي قونسلګرۍ وساتي. CIA «زي» شرکت ته د ټېکې د ورکړې دفاع کړې وه او ویلي ول چې تر نورو يي لږې پېسې غوښتې»

بلخوا «د اوباما حکومت د دې شرکت سره د ۲۵۰ میلیونو ډالرو یو تړون لاسلیک کړی وو چې افغانستان کې به د امریکا د بهرنیو چارو وزارت او د CIA د تګلار په چوکاټ کې فعالیت کوي. په ۲۰۱۰ کال کې د امریکا د سنا مجلس دفاعي کمیسیون مالومات ترلاسه کړل چې بلاک واټر په ناقانونه توګه د وسلو په لرلو او خپلو لیکو کې د ځینو هغه کسانو په استخدام کې لاس لري چې په غلاوو او د نشه يي توکو قاچاق کې تورن دي، پژواک رسنۍ»

همدارنګه د امریکایانو لخوا په ودونو، د جنازې او فاتحې په مراسمو کې، ړانده هوايی بریدونه چې د افغانانو د پرلپسې شکایتونو سره سره بیا هم تکرارشوي، هغو کې د بلک واټر ګډون او لاس لرل چې مخکې يي د هېواد ځینو برخو کې فعالیت درلود، څوک نه شي ردولای!

له بده مرغه په افغانستان او نورو هېوادو کې د بلک واټر د داسې کرغېړنې مخینې سره سره، په دې ورځو کې د نیویارک ټایمز ورځپاڼې د خبر له مخې د شرکت رییس اریک پرینس د ولسمشر اشرف غني د یو شمېر سیاسي مخالفینو سره پټې کتنې او خبرې کړې دي.

په دې کتنو او خبرو کې عطامحمد نور، صلاح الدین رباني او د پنجشیر، تخار او بلخ خينو مشرانو هم برخه اخیستې. همدارنګه د شمالټلوالې د جنګسالارانو ترڅنګ د کندهار د امنیي قومندان جنرال رازق او د هېواد د استخباراتو پخواني رییس رحمت الله نبیل هم ګډون کړی.

ویل کیږي، دا شرکت غواړي د مرکزي حکومت د سلا پرته، د همدغه معلوم الحاله اشخاصو او کړیو په مټ د افغانستان جګړه او همدارنګه د هېوادني کانونود کنستون(استخراج) ټېکې تر لاسه کړي.

د «امریکا حکومت ته د بلک واټر د وړاندیز له مخې ۹۰ جنګي الوتکې او ۵۵۰۰ سرتېري د افغانستان جګړه د بریالیتوب کرښې ته نږدې کوي او د جګړې په کلنې لګښت کې ۳۰ میلیارده ډالرکموالی راځي. دا خطر شته چې په جګړه کې د لګښت کموالی د ډونالډ ټرمپ لپاره ( چې سیاسي چارو کې د یو بزنسمن په دریځ کې ولاړ دی) د پام وړ ټکی وګڼل شي. خو د دفاع وزیرمتیس، د ملي امنیت سلاکار مک ماسټر او ګڼ شمېر جیګپوړي پوځي او ملکي چارواکي د بلک واټر د طرحې سره مخالف دی او هغه ته په جګړه کې د پوځ د ناکامۍ په سترګه ګوري، پژواک رسنۍ»

څه مهال وړاندې د ملګرو ملتونو په کلنۍ غونډه کې د ولسمشر غني پر ځای، د اجراییه رییس عبدالله عبدالله ګډون هم ښای د شمالټلوالې د هغه لابیتوب سره تړلی وي چې غواړي هېواد کې د روانې جګړې مدیریت د حکومتونو پرځای، شخصي شرکتونو، لکه بلک واټر ته وسپاري.

خو افغانان، د شمالټلوالې د څو لنډغرو د لمسوونکو توطیو په خلاف، غواړي د بلک واټر پرځای افغان امنیتي ځواکونه پیاوړي او غښتلي شي. دا ملي ځواکونه باید په مدرنو جنګي وسایلو سمبال شي او د دوی په روزنه او پالنه کې دې زیات پام وشي.

هېواد کې د واک د بېلا بېلو ټاپوګانو د ساتلو او پياوړتیا پرځای دی، مرکزي حکومت غښتلی شي او د جګړې او سولې په ګډون ټولې چارې دې، یوازې د مرکزي حکومت په لاس مدیریت شي.

د ۲۰۱۸ کال د اکتوبر ۸ مه

سرلوڅ مرادزی

محقق د جهادی فتنې مهم رکن

حکيم روان

په خواشينۍ سره بايد ووايو چې په وروستيو کې د هيواد امنيتی وضعيت د زياتې  انديښنې وړ دئ .

زمونږ د څلوېښت کلن ناورين په را منځته کيدو کې تر هر چا زيات زمونږ ګاونډيانو پاکستان او ايران رول لوبولی دئ ، په دغه حقيقت لوستي او نالوستي افغانان باور لري .

ميليونونو افغانانو بايد د خپلو سرونو او وينو په بيه خيره سري نړيوال د دې حقيقت منلو ته اړ کړي وای، چې پاکستان د هغوئ د شيطانی استخباراتی شبکې او کمونيستی ديکتاتورانو پوتين او کسی جين پینګ د ادعاؤ پر خلاف د تروريسم قربانی نه ، بلکې د تروريسم تر ټولو لوی متحد، ملګری ، روزونکی او پالونکی دئ .

د امريکا د متحده ايالاتو ولسمشر ټرامپ ارادي وه که غير ارادي ، وويل چې : « پاکستانيانو مونږ د ملياردونو ډالرو مرستې په بدل کې لکه احمقان استعمال کړو» . په دې کې شک نه شته چې پاکستانی شيطانانو امريکا يي چارواکی او د هغوی اروپايي متحدين د احمقانو په شان څه چې د ننګو غواؤ په څېر ولويشل .

پاکستان ته د تروريسم روزنه او ګالنه په يوه غښتلی دود ، د ژوند په يوه معمول او د پاکستان د بقاء په اصل بدل شوی دئ . ځکه خو پاکستانی واکمنانو په وار وار ، اختياری او غير اختياری په ډاګه د مطبوعاتو په وړاندې د تروريستانو مشران اسامه بن لادن ، ملا محمد عمر او جلال الدين حقانی او ورته نور خپل اتلان بللي دي .

تر پرونه د امريکايي او غربی احمقانو سرونه په دې حقيقت نه خلاصيدل . نن يې چې ستراتيژيکی ګټې او پلانونه د تروريسم او د تروريسم د مور پاکستان له خوا ګواښل کيږي، بله چاره نه لري ، بيلې دې چې پر پاکستان او ايران فشارونه او بنديزونه وارد کړي .

هر څومره چې پر پاکستان او ايران د امريکا د متحده ايالاتو او متحدينو فشارونه زياتيږی ، په هماغه اندازه ، په افغانستان کې د پاکستان او ايران د تالی څټو له خوا افغان دولت ، امريکا او د هغو متحدينو ته ستونزې راولاړيږي .

ددې فشارونو په پايله کې وه چې د پاکستان او ايران نوکرانو وار د واره د افغان-امريکا د نظامي تړون د لغوه کولو ، يا حد اقل بيا ارزونې پوښتنه را پورته کړه ، تر څو په دې توګه پاکستان او ايران ته خپله وفاداری ثابته کړي . په حقيقت کې پاکستاني او ايراني نوکرانو د پاکستان او ايران په نيابت د امريکا د فشارونو پر وړاندې غبرګون وښود .

مونږ ته د پاکستان او ايران اسلامي حکومتونو د هغوی د افغاني اجنټانو له مرستې غير هومره زيان نه شو رسولئ . دوئ زمونږ د خلکو پر ملی وحدت ، يانې د افغانستان د ملا پر تير بريد کوي .

د پاکستان او ايران نوکران د افغانستان د نوم ، هويت او موجوديت دښمنان دي . دوئ غواړي په ټولنه کې فساد ، آنارشی او د قانون ماتول دود کړي او همدارنګه هڅه کوي ، څو د افغانستان ملی ارزښتونه ، تاريخي وياړونه او د افغانستان د خلکو ملی يووالی پيکه کړي او د ګران افغانستان شيرازه د خپلو دد صفته بادارانو په ګټه وپاشي .

همدا نن د ۲۰۱۸ کال د اکتوبر په ۶ نيټه امنيتی ځواکونو بيا د غور په ولايت د يوه جنګسالار علی پور د نيولو هڅه وکړه ، چې په پايله کې يې څلورو امنيتی سرتېرو خپل ژوند د لاسه ورکړ او ۷ نورو د عليپور ساتونکو او ملکی کسانو ته مرګ ژوبله اوښتی ده .

محقق د حزب وحدت رهبر، د ايران ملګری او د عبدالله جان عبدالله جان دوهم مرستيال د امنيتی ارګانو له خوا قانونی چلند پر هزاره قوم بريد وباله .

پوښتنه داده چې که امنيتی ارګانونه له محقق وغواړي چې د ځينو مبهمو مسألو په اړه د دوی پوښتنو ته ځواب ووايي ، دا به پر هزاره قوم بريد وی ؟  که دا کار ملي امنيتي ارګانونه و نه کړي ، څوک يې بايد وکړي؟

پر قيصاري جنګسالار بريد پر ازبک قوم بريد دئ ، پر عليپور جنګسالار بريد په هزاره قوم بريد دئ ، د پروان ولايت د احمدجان د وسلو پر ډيپو بريد پر تاجيکانو، جمعيت او شورای نظار بريد دئ ؟؟؟؟؟

د دوستم په ازبکی جنبش کې يو کس پښتون ، تاجيک هزاره ، بلوچ ، نورستانی او نور نه شته . د محقق حزب وحدت کی يو سنی ، يو پښتون ، تاجيک ، ازبک ، بلوچ او نور نه شته ، شورای نظار دې همداسې پسې در واخله .

دا ګوندونه بر سېره په جنايي سوابقو او د پردو د استخباراتی شبکو سره د تړلتيا تر څنګ په ډاګه د هيواد د اساسی قانون د روحيې پر ضد بنسټونو تشکيل شوي دي .

د اساسی قانون ۳۵ ماده صراحت لری چې :

ـ  سياسی ګوندونه بايد نظامی ډوله تشکيلات او موخې ونه لری .

ـ  له بهرنيو منابعو سره تړلی نه وی .

ـ د قوم ، سيمی ، ژبې او فقهی مذهب پر بنسټ د ګوند جوړول او فعاليت جواز نه لری.

د پورته يادو شوو ګوندونو اصلی ځانګړنې د اساسی قانون د روحيې سره په سلو کې سل ضد دي .

محقق د ايران په زور باړې باړې وايي او د ايران د موخو د پاره په افغانستان کې نظامی ډلې ساتي . محقق زمونږ د هزاره مهاجرو وروڼو پر ضد د ايران د فاشيستي آخوندانو اقدامات تقديروي د کومو په وجه چې د جګړو له زوره له خپلو کورونو فراری هزاره ځوانان د امن په هيله ايران ته تللي او د ټولو بين المللی انساني نورمونو خلاف د ايران د ګټو له پاره د سوريې جنګ ته استول کيږي .

افغان ملت به تر هغو د محقق ، عطا نور ، سيد اسحاق ګيلانی او نورو جهادی لندغرانو ناکردې زغمي ، تر څو چې په سينه پروت وي او پخپلو پښو ولاړ نه وي . خو جهادی بدماشان دې په دې پوه وي چې د حساب ورځ راتلونکي ده .

ایا د نجیب په وژلو، خوندیتوب رامنځته شو؟

 

پاچاهانو که قصرونه کړل اباد

ما د عشق عمارتونه کړل بنیاد

رحمان بابا

منم چې د ډاکټر نجیب الله په وژلو به د هغه نازولې درېواړه لوڼې هیله، مسکا او اوونۍ چې ۲۲ کاله مخکې سپېڅلې ماشومان ول او مېرمن يي ډوکټور فتانه، نوره درنه کورنۍ او پلویان يي دردېدلې او ژوبل شوي وي، لکه څنګه چې مسکا لور يی په انګریزي شعر کې چې BBC په پښتو ژباړلی، لیکي:

«دا د سپټمبر تر ټولو اوږده شپه وه

زما سترګې د تلویزیون د پردې سره سریښ شوې وې

خبریال وویل«اعدام شو»

ځای کې مې وچه شوم، باور مې نه راتلو

ځان ته مې څپېړه ورکړه، اوښکې مې راټینګې کړي»

خو پوښتنه دا ده ایا د ولسمشر نجیب په وژلو افغانستان او افغانان خوندي شول، یا سیمه او نړۍ له پخوا زیاته خوندي او ډاډمنه شوه؟

ایا د شلمې پېړۍ د پای جګړه سړه شوه او هغه یوویشتمې پېړۍ ته ونه غځېده؟ ایا هغه مهال پر افغانستان تپل شوې لس کلنه جګړه نن څلوښت کلنه نه شوه؟

ایا د نجیب په وژلو د هغه کورني او بهرني مخالفین او دښمنان هم خوندي پاتې شول؟

که دا وژنه د ټولیزې ورانۍ او بربادۍ لپاره نه وه په نښه شوې، ایا څوک يي د ښېګڼې او خوندیتوب کومه بېلګه ښودلای شي؟

ایا تر ټولو لومړی، نن د نجیب د وژنې عاملین ځان خوندي شمیرلی شي؟

ایا ببرک کارمل او کارملیان چې د نجیب په وژنه کې برلاس لري نن تر پخوا خوندي دي؟ایا په هېواد کې نن تر دوی بل څوک زیات مختورن بللای شي؟ ایا جنرال دوستم او پلویان يي ځان ژغورلی بولي؟ ایا نظارشورا او اسلامي جمعیت دا مهال ځان تر پخوا ارام ګڼلای شي؟ احمدشا مسعود، برهان الدین ربانی، قسیم فهیم په کومه لار لاړل او ایا د نورو لار هم مخ پر ترکستان نه ده؟

طالبان هم تر نورو زیات د تاریخ مختورن شول او د مجاهدینو پشان چې نجیب سره يي د ماسکو د دوستۍ په پلمه روغه نه کوله، اوس د ماسکو په دروازو کې د سر خیرات غواړي!

بهرني توطیه ګر هم خوندي پاتې نه شول؟ څه د پاسه درې زره امریکایان د نیویارک د سوداګریزو برجونو د اور خوراک کې پوپنا شول او د افغانستان په جګړه کې د نورو اروپايي ملګرو سره تر پنځو زرو زیات ووژل شول او لړۍ لا ادامه لري.

د ماسکو او روسانو پر مخ، خو د شرم څه پاتې نه دي او د وارسا تړون ځای کې نن، ناټو غونډه کوي. د بل مختورن جعلي هېواد پاکستان راتلونکې هم تر پخوا بدتره ښکاري او ترهګر به یوه ورځ لکه ساتلی مار ټک ورکوي.

له بده مرغه په یوه یا بله بڼه، دا ټول د ملګرو ملتو په ګډون د بېوزلي افغانستان د یوه ځوان او ژمن ولسمشر په وژلو کې بې برخې نه دي!

۲۲ کاله وروسته د پېښو شالید ښۍ چې د ډاکټر نجیب الله د هېوادپالنې اندیښنې ورځ تر بلې قوت اخلي. نوموړی که په فزیکي لحاظ له منځه یووړل شو، خو د هېوادپالنې اندیښنو او اقداماتو يي ابدي کړ او دښمن چې پرون يي د هغه په فزیکی مرګ ځان بریالی او مغرور شمېره، نن د هغه د اندیښنو او وړاندوینو د ریښتیاوالي او رساتوب په مقابل کې ماتې خوړلی او شرمېنده ښکاري.

دا هم د منلو وړ ده چې مخالفین يي نن په هېواد کې د غلا او لوټ په پیسو لوړ برجونه او دنګې بنګلې لري، خو نجیب او پلویان يي په هېوادپالنه او پاکۍ کې تر ټولو اوچتې او لوړې شملې لري.

نن هم د نجیب الله پلویان هېوادوالو ته د هغه پخوانۍ تلپاتې خبرې وریادوي او د هغو پلیتوب ته ژمن دي:

سر ورکوو، سنګر نه ورکوو

یا وطن یا کفن

ټول افغانان پر یوه ټغر!

د ۲۰۱۸ کال د سیپټمبر ۳۰ مه

سرلوڅ مرادزی

په ونيو کې لت پته ننگرهاره :

 

ننگرهار د گلونوښار د علم او پوهې ځانگو د سپين غره د لمنو شاځلمو پر وړاندې د ترهگريزو يرغلونو لړي د ډيورنډ د توری کرښې تر خوا د پرتو اتلانو ولسونو پر وړاندې د نا اعلان شوی جنگ جگړو پروژه نژدی اويا کاله وړاند ی طرحه ډېزاين شوی اود عملي کولو له پاره يي د پاکستان استخباراتي اداری په زرگونو افغان ولسونو د شهادت جامونه وڅښل ټپيان شول د گران هېواد د ځمکي لاندی کانونه  چور شول په ۱۳۶۷ ل کال د لړم په مياشت کې د بهرنيو ترهگرو ، بهرنيو حاميانو په ملاتړ په ننگرهار همېشه بهار د پاکستاني استخبارتو  په مشری د فوځ په مستقيمه ملاتړ کاملا  يو منظم جنگ پيل شو، چی په دی جنگ کې په زرگونو ننگرهاريانو خپل سرونه نظرانه کړل  د ننگرهار  ولسونو اوحکومت زيات تاوانونه وليدل جبري کډوال شول  په ننگرهار کې د خلکو هر څه چور شول دا چی د پاکستان استخبارات او خپله نظامي اداره او حکومت يي ولی ننگرهار د گلو هار تل د وران کاری د مرکز په توگه ټاکي دلايل يې خورا زيات دي خو زه يو څو بېلگو ته ستاسو توجو را گرځوم.

اول ننگرهار د پاکستان سره په نژدی گاونډ کې موقعت لري .دويم ننگرهار د علم ځانگو د تمدن پخوانې مرکز، ولسونه يي د خپل هيواد دساتلو او دفاع کي لوی ناماتيدونکي سنگر دي.

دريم ننگرهار د طبعي پيداوارو لوی کانونه ځنگلونه پريمانه  داوبو سيندونه پراخه  ځمکې لري.

د ننگرهار سره پوره دشمني دافغان ولس سره پوره دشمني دهېواد د خپلواکی سره دشمني د لوی مليت پښتنو سره دشمني ددی لامل دي چی پاکستان خپل مستقيم او ښکاره لاسوهنو ته  دوام ور کوي  .په تيرو ۱۷ کلونو کي ننگرهار تل ددشمن د ترهگريزو فعاليتون پر مرکز بدل شوی په زرگونو افغانان په خاصه توگه د ختيځ افغان خاوری خلک په سرو وينو کې لت پت دي.

درنو دوستانو دی ولسونو خپل اصلي مکار دښمن پېژندلی او نژدی ده چی ددی ولسونو خلک به ده خپل مکار دشمن ټولې شومی موخی اوددوی پلانونه دولس له خوا بر بند اوددوی نظاميگر او ترهگريز پلانونه ته د پای ټکې کېښدي اود خپلو روا حقونو له پاره به په اوچت غږ پر خپلو مټو خپل حق تر لاسه کړي.

م. اقا کوچی

۲۰۱۸ ۰۹ ۲۴

شمال و جنوب، دو تخت پرتاب در تخته خیز افغانستان

دوکتور محمد عثمان تره کی 11/09/2018

یازده سپتامبر:

‘‘ کولن پاول ’’ وزیر دفاع امریکا انفجار نویارک را اعالن جنگ تروریست ها با امریکا تعبیر کرد. بدنبال آن رئیس

جمهور جارج بوش به صراحت گفت که ما میان تروریست ها و حامیان شان تمایز قائل نمیشویم. به این ترتیب در

سال 2001 افغانستان خسته و درمانده از جنگ شوروی و فاقد پوتانسیل دفاع دولتی معروض به تجاوز گروهی چهل

کشور شد. ) د امریکا تیري، حقوقي اړخ په په یوه جأل مضمون : ‘‘ نړیوال حقوق په افغانستان باندې د امریکا برید

د سولې ضد جنایت په توګه پیږني ’’ تر بحث الندې نیول شوي. ګوګل پلتنې ته مراجعه وکړې (.

پالن اشغال افغانستان درست پس از سقوط امپراتوری شوروی و تشخص هژمونسیتی امریکا رویدست گرفته شد.

برژنسکی مشاور امنیت ملی امریکا سال ها قبل کنترول بر تخته سطرنج آسیای مرکزی را افزار تسلط باالی قاره

آسیا قیاس کرده بود. اعالن جنگ با تروریزم و اشغال افغانستان و عراق بهانه شد تا در جهت تحقق رویای برژنسکی

قدم اولی برداشته شود.

واقعیت اینست که اشغال افغانستان کمترین رابطه به جنگ ضد تروریزم داشت. امریکا و متحدین پس از متالشی

شدن شوروی از طریق قبضه بر تخته خیز افغانستان قصد پُر ساختن خأل قدرت را در کشور های سرشار از منابع

انرژی آسیای مرکزی داشتند.

امریکا بدنبال انفجار نویارک ) که برخی مبصرین سازماندهی آنرا به سی، آی، ای نسبت میدهند ( امارت اسالمی

طالبان را متهم به پناه دادن به بن الدن کرد و حمله بر افغانستان را در محورحق دفاع مشروع توجیه نمود ) فصل

7 ماده 51 منشور ملل متحد (. با غرور و تکبر این اصل را که در حقوق بین المللی هر کشوری در حدود جغرافیای

خود حق توسل به اصل دفاع مشروع را دارد نه در فاصله ده هزار کیلومتری از خاک خود، از نظر انداخت.

بدنبال تحقیقات دقیق

استفاده از حق دفاع مشروع توسط امریکا در شرایطی مطرح شد که بعدا معلوم گردید که از ً

19 نفری که در انفجار نویارک دست داشتند، 15 تن آن اتباع عربستان سعودی بودند. عربستان شریک مهم تجارتی

امریکا و مالک چاه های نفت و مقصر اصلی انفجار از مجازات معاف شد. اما افغانستان بیدفاع ، خسته و زخمی

بدنبال دو دهه جنگ ضد شوروی و خانه جنگی های داخلی به گناه ناکرده مورد تجاوز قرار گرفت و تنبیه گردید.

امروز 17 سال از جنگی میگذرد که با توطئه علیه آزادی و امنیت افغانستان آغاز شد. بالتدریج معلوم گردید که قصد

امریکا و متحدین، آنست که افغانستان را از راه جنگ و خشونت در مرکز یک ماستر پالن ستراتژیک در منطقه

قرار بدهند. حکومت های تحت الحمایه و بی اراده را یکی پی دیگری مجری دیکتاد قوای مهاجم بگردانند. گروه

های جنگی را در قتل و جنایت ضد افغان و افغانستان شریک بسازند.

به تعبیر ستراتژیست های غرب، تخته خیز افغانستان دو تخت پرتاب در شمال به سوی آسیای مرکزی و در جنوب

جانب شبه قاره هند ) در واقع پاکستان ( دارد. در طول 17 سال هر دو سکو با درجات متفاوت مورد توجه ائتالف

نظامی بین المللی تحت رهبری امریکا بوده است.

شمال افغانستان درب دخول در آسیای مرکزی :

در سال 2012 ’’ رونې کانیا ’’ صاحب منصب نظامی و سپس دیپلومات دارای سی سال مطالعات اختصاصی و

ماموریت در آسیای مرکزی طرح نفوذ ناتو در آسیای مرکزی را از راه افغانستان در یک کتاب به تصویر کشید.

این کتاب ‘‘ هفت ستون حماقت ‘‘ عنوان دارد که دران به اشتباهات غرب در افغانستان با جدیت انتقاد میشود و مسیر

کم خرچ و عملی پخش نفوذ در آسیای مرکزی از مجرای افغانستان طرح میگردد. محتویات کتاب از طریق یک

کانفرانس مجلل در مکتب نظامی فرانسه ) در واقع مقر هم آهنگی حلقات دیپلوماتیک و اردو ( ارزیابی شد. کتاب

در جزئیات خود ستراتژی غرب را در منطقه تمثیل مینماید. کتاب افغانستان را لقمه قابل هضم تلقی میکند و ظرفیت

های نفوذی کشور های غربی را در آسیای مرکزی به شیوه مبالغه آمیز ترسیم مینماید. از تشخص اقتصادی، نظامی

و دیپلوماتیک چین و روسیه سطحی میگذرد و به سرمایه گذاری روی استفاده افزاری از طالبان امید خام میبندد.

از تاریخ نشر کتاب تا همین اکنون ما شاهد تطبیق ناکام پالن ستراتژیک‘‘ رونې کانیا ’’ استیم.

امریکا در آغاز حمله به افغانستان از مجرای تماس های استخباراتی با ملیشیای طالب تالش کرد تا اوالً در میان

مخالفین مسلح انشعاب ایجاد کند و سپس گروهک های انشعابی را به مثابه افزار شر وشور در آسیای مرکزی بکار

بگیرد. مقاومت مسلح در بخش عمده استقالل عمل و وحدت تشکیالتی خود را حفظ کرد و اجندای جنگی خود را

محدود به افغانستان اعالم نمود.

ناکامی در افزاری ساختن طالبان، امریکا و متحدین را متوجه پرورش و حمایت از جنگجویان اجیر ) مرسونر ( بنام

داعش کرد. داعش از یک سو وزنه مقابل طالبان قرار میگرفت و از سوی دیگر کارآئی استفاده در آسیای مرکزی

و بهره برداری ضد ایران داشت .

نقل و انتقال داعش از سوریه و عراق به افغانستان آغاز شد. پاکستان که اخطار های امریکا را در وجود مراکز امن

تروریست ها در پښتونخواه جدی گرفته بود در تالش افتاد که توجه ائتالف نظامی بین المللی را بیشتر به آسیای

مرکزی منحرف کند و با نقل و انتقال داعش از جنوب افغانستان به شمال استقبال نماید.

در حالیکه بستر جغرافیائی ظهور داعش امتداد خط دیورند بود نگرانی پاکستان از انکشاف بیشتر تشنج در دو سوی

خط ، آی، اس، آی را مصمم ساخت که در جا به جائی تحرکات جنگی از نزدیکی های خط به دور در شمال افغانستان

کمک کند. در داخل کشور شورای امنیت ملی حنیف اتمر را موظف به سازماندهی یک باند اجیر برای تجهیز، تمویل

و تسلیح داعش ساخت.

اهمیت تخت خیز شمال افغانستان را برای ائتالف نظامی غرب ، بلند پروازی های ستراتژیک و ژیوپولتیک چین

بیشتر ساخت :

اعمار دهلیز اقتصادی سیکیانگ – بلوچستان و طرح شاهراه ابریشم به قصد اتصال چین به اروپا، تصور ظهور چین

را به مثابه یک هیوالی اقتصادی غیر قابل کنترول خلق کرد. درین حال ضرورت زمینه سازی مهار کردن تالش

های چین، روسیه و ایران در محور رو به انکشاف یوریشیا بیک مصروفیت جدی ستراتژیست های غرب تبدیل شد.

شمال افغانستان محل مناسبی برای صدور شورشیان داعش به آسیای مرکزی قیاس گردید.

زمینه سازی فعالیت داعش در شمال افغانستان زیر پوشش دقیق استخباراتی روسیه و ایران قرار داشت. رگ اعصاب

روسیه به پرش آمد. در ماه جوالی 2017 روسیه در مانور مشترک نظامی با تاجکستان راکت بالستیک بنام اسکندر

مقدونی را به آزمایش گرفت. این راکت جدید با حمل 700 کیلوگرام چارج با اشتباه 10 متر به فاصله 500 کیلومتر

را نشانه میگیرد و مجهز به سیستم دفاع هوائی است. این راکت ها در سوریه مورد آزمایش قرار گرفته است.

در 20 اگست 2017 ’’ سرگی شوه گیو’’ وزیر دفاع روسیه جنگ افغانستان را برای آسیای مرکزی منبع خطر اعالم

کرد و از آمادگی برای مانور های نظامی با متحدین آسیای مرکزی یعنی تاجکستان، قرغزستان ) مقر پایگا های

نظامی روسیه ( و ازبکستان سخن گفت. همزمان نطاق وزارت خارجه روسیه از جاسازی داعش توسط هلیکوپتر

های مجهول در شمال افغانستان صحبت کرد. وی تلویحاً عملیات مخفی را در محتوای همکاری قطعات اردوی

افغانستان و ناتو ) که فضای افغانستان را تحت کنترول دارد ( ارزیابی کرد. از قتل هزاره ها در جوزجان بالوسیله

داعش به عنوان ارسال پیام هوشدار ناتو به ایران یاد آور شد.

در اگست سال جاری در برخورد طالبان با داعش در جوزجان ده ها تن عضو داعش کشته شدند. 130 نفر آنها

بدست طالبان اسیر گردیدند. 150 نفر به حکومت پناه بردند و بالوسیله طیارات ترانسپورتی به مهمانخانه های دولتی

انتقال داده شدند. این حادثه نتیجه مهم سیاسی به نفع ملیشیای طالب بدنبال داشت . به این معنی که :

– تحریک طالبان به عنوان گروه جنگی ضد قوای اشغالگر و مدافع مطمئن تأمین امنیت در سراسر افغانستان توسط

روسیه و ایران شناخته شد. به این منظور مورد توجه بیشتر قرار گرفت.

– روسیه و ایران متحد جنگی نیرومند علیه داعش و سائر تولیدات شرافگن ائتالف نظامی غرب در افغانستان و از

طریق افغانستان در کشور های همجوار دریافت کرد.

تبارز طالبان به عنوان گروه جنگی مستقل که در آستانه شناخت دوفکتو از سوی همسایگان قرارداشت، موجب

ناراحتی امریکا و متحدین گردید. این ناراحتی وقتی به تشنج عصبی استحاله کرد که اعالم تدویر کانفرانس ماسکو

به اشتراک ملیشیای طالب پخش شد. امریکا و حکومت وابسته کابل کانفرانس را تحریم کردند. امریکا برای ابراز

ناخوشنودی و خشم قدمی به جلو گذاشت: پایگاه عملیاتی طالبان را در درقد ) والیت تخار هم سرحد با تاجکستان

تحت الحمایه روسیه ( بمباردمان کرد که در نتیجه شش تن ملیشیای طالب به شهادت رسیدند ) 28 اگست 2018.)

بمباردمان درقد هوشدار ناتو به ملیشیای مقاومت در حفظ تحرکات جنگی در حوزه نفوذ ناتو است. ناتو آماده نیست

که قبضه استعماری و انحصاری بر قباله مالکیت افغانستان را به آسانی با دیگران ) رقبأ ( شریک بسازد.

ناتو به رهبری امریکا به تدریج

بنا آگاهانه یا نا آگاهانه روس ها را در تقابل خطرناک در جنگ افغانستان میکشاند. ً

به جای تفاهم و دیپلوماسی شیوه خصومت و تقابل را در اجندا شامل میسازد. میدان جنگ سوریه و عراق را تا دامنه

های هندوکش پهنا میدهد.

منافع افغانستان بصورت قطع ایجاد شر و شور در آسیای مرکزی نیست. افغانستان باید از طریق انکشاف پوتانسیل

رقابت های تجارتی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی آسیای مرکزی را فتح کند، نه با درگیری در یک ماجرای بی

ناکام.

سر انجام و نهایتاً

درب تخت پرتاب پرخاشگرانه به سوی آسیای مرکزی را باید برای همیشه بست. بگمان غالب ستراتژی جنوب شرق

آسیای حکومت ترامپ با درک همین واقعیت تنظیم شده است.

منفعت ملی ما ایجاب میکند که توجه بیشتر به حل پروبلم ها با همسایه در جنوب از جمله ارجحیت های سیاست

خارجی آینده افغانستان باشد نه ماجراجوئی ها در شمال آنطوریکه امریکا و متحدین در چانته داشتند و یا دارند.

جنوب افغانستان دریچه ئی به سوی بحر هند :

جنوب افغانستان و دقیقاً دو سوی خط دیورند، در طول چهل سال جنگ منبع بسیاری جنجال ها برای افغانستان بوده

است : معضله خط دیورند، مراکز تروریزم، پناهگاه های بنیاد گرایی اسالمی، استفاده افزاری از انسداد راه عنعنوی

تجارتی، مهاجرت های کتلوی، راکت پرانی و تجاوز همسایه به موافقت ضمنی امریکا به حریم ارضی کشور، حفر

خندق و تمدید سیم خاردار در خط متنازع فیه دیورند، همه در جنوب افغانستان درد و مرگ آفریده است.

از بِد حادثه در بخش عمده سالیان تجاوز امریکا و متحدین به افغانستان پاکستان شریک ستراتژیک امریکا بوده است.

وق ًت فوقتاً پاکستان هوا و فضای خود را بر ضد افغانستان در اختیار امریکا گذاشته است. وزیر خارجه سابق پاکستان

در اثبات ارادت و صداقت در جنگ به اصطالح ضد تروریزم ) در واقع ضد افغانستان( در کنارامریکا میگوید : ‘‘

نه تنها کاروان های اسلحه ثقیل امریکا از خاک پاکستان روانه افغانستان شد، بلکه امریکا از قلمرو ما 5800 بار به

سوی افغانستان فیر کرده است ’’ ) تلویزیون آریانا – 01/05/2018 .)

امریکا و پاکستان علی السویه در بدبختی های مردم افغانستان دست دارند.

بناً

نکته قابل توجه دیگر اینست که قتل و خونریزی رایگان امریکا و پاکستان انگیزه قیام مسالمت آمیز حق طلبی بی

سابقه پشتون های آنسوی خط به رهبری جوانان مصمم و با انرژی شده است. تحت چنین حوادثی اگر در دیدگاه

ستراتژیست های غربی در رابطه به تغییر استقامت جنگ از داخل افغانستان به سوی مراکز تروریزم تحولی بمیان

آمده باشد، میتوان حکم کرد که فرصت تاریخی جستجوی راه حل معضله دیورند در اختیار افغانستان قرار گرفته

است.

سوال بزرگ اینست که آیا میتوان با اغماض از همه جفائیکه افغانستان و مردم آن از آدرس امریکا متحمل شده اند،

به خاطر اهداف دوردست ستراتژیک در منطقه با کشور متجاوز کنا آمد ؟

یعنی در صورت هم آهنگی میان منافع طویل المدت ستراتژیک دو کشور به حضور موقتی نظامی امریکا در چوکات

قوانین بین المللی موافقت کرد؟ رابطه حاکم و محکوم را به مناسبات دو دولت متساوی الحقوق بدل نمود ؟

درینجا دو موضوع حیاتی قابل بحث برای دو طرف افغانستان و امریکا مطرح میشود :

– وجود منافع مشترک طویل المدت ستراتژیک

– حل اختالفات ناشی از تجاوز امریکا و متحدین.

در موضوع اول عرض شود که در سیاست امریکا و برخی کشور های منطقه مواردی وجود دارد که افغانستان

میتواند دیپلوماسی خود را با آنها هم آهنگ بسازد. از جمله :

– مبارزه با تروریزم و موادمخدر

– مقابله با بنیاد گرائی اسالمی

– کنترول بر اسلحه ذروی پاکستان

– جلوگیری از ظهور ایران و اسرائیل به مثابه قدرت های ذروی.

قابل تذکر است که موجودیت دو قدرت ذروی دارای سابقه مداخله در کشور و درگیر اختالف باالی خاک و آب در

همسایگی افغانستان با منافع ملی ما در تقابل قرار دارد.

به ارتباط موضوع دوم، گپ با تجاوز امریکا و زیاده روی ها در جنگ هفده ساله پیچیده میشود. مثالً موافقت یا :

عدم موافقت امضای پیمان نو ستراتژیک با امریکا حق مردم است. این حق از مجرای رفرندوم اعمال میشود. درین

مورد نه حکومت های امروز و فردا، نه طالب و نه هم غنی و حنیف اتمر صالحیت دارد. مشکل ازین جا آغاز

میشود که امریکا و متحدین در حق مردمیکه به حساب اکثریت ) منظور پشتون ها است( مرجع نهائی اتخاذ تصمیم

در پروسه دیموکراتیک رایگیری قیاس میشود، جنایات تکاندهنده جنگی تصفیه نا شده را مرتکب شده است.

بیائید کمی جدی صحبت کنیم : اگر دست امریکا را از عقب در زنجیر قوانین بین المللی بپیچانیم باید به این واقعیت

تن بدهیم که تجاوز امریکا به افغانستان، افغانستان را مستحق مطالبه جبران خساره و امریکا را ملزم به پرداخت آن

میگرداند.

پاسخ امریکا در برابر مطالبه جبران خساره از جانب افغانستان روشن است : بروید بدرجه اول از روس ها تاوان

به سراغ ما تشریف بی

جنگ را دریافت کنید، بعدا اورید … مگر ویتنام با سه و نیم ملیون کشته توانست ما را ملزم ً

به احترام قوانین جنگ و به پرداخت خساره کند ؟

نتیجه :

– منابع امریکائی مصرف جنگ افغانستان را از 2001 به این سو به680 ملیارد دالر اعالم کرده اند. در افغانستان

جنګ و فساد اداری بخش عمده کمک های 120 هزار دالر بازسازی را بلعیده است. امریکا و متحدین با این مصرف

گزاف از اهدافی که در آغاز تهاجم تثبیت کرده بودند بسیار فاصله گرفته اند.

– مقاومت مسلح ملیشیای طالب با کنترول بر بیش از 60 فیصد خاک افغانستان یگانه نیروی مدافع منافع افغانستان

است. صلح بدون احترام به مطالبات مشروع مخالفین مسلح تأمین شده نمیتواند.

– استفاده از تخت خیز شمال افغانستان برای ایجاد مزاحمت به کشور های آسیای مرکزی، جنگ را ابدی و فرساینده

میساز و برای افغانستان ومهمانان ناخوانده آن به هیچ وجهه مولد نیست.

– بخش عمده پروبلم های افغانستان در جنوب است که باید در چوکات قوانین بین المللی و با احترام به منافع متقابل

کشور ها به آن رسیدگی شود.

– توجه به اصل لایر پولتیک ایجاب میکند که در حل معضالت منطقوی از کانال افغانستان که با منافع افغانستان

ارتباط پیدا میکند میباید چین وروسیه شریک معامله باشند. تقابل با این دو کشور افغانستان را به کانون جنگ دائمی

بدل میکند.

– دستیابی به پایگاه نظامی از راه خشونت و جنگ در کشوری که بخش عمده تاریخ معاصر خود را در مقابله کامیاب

با متجاوزین خارجی گذشتانده است، حماقت و جنون است. در زمینه قوانین بین المللی رهنود های روشنی دارد که

میتواند به پایان جنگ جاری کمک کند.

یازده سپتامبر آغاز یک فاجعه دوامدار برای کشور ما است. درین تاریخ، اشتباهات زمامداران بیدرک و غافل از

واقعیت ها مردم بیگناه ما را در دم تیغ کشور ستیزه جو، مست و مغرور از فیروزی جنگ سرد قرار داد.

‘‘ پایان ’’

فرانسه

2018/09/09

دوکتور م، عثمان تره کی

دوکتور محمد عثمان تره کی 11/09/2018

یازده سپتامبر:

شمال و جنوب، دو تخت پرتاب در تخته خیز افغانستان

‘‘ کولن پاول ’’ وزیر دفاع امریکا انفجار نویارک را اعالن جنگ تروریست ها با امریکا تعبیر کرد. بدنبال آن رئیس

جمهور جارج بوش به صراحت گفت که ما میان تروریست ها و حامیان شان تمایز قائل نمیشویم. به این ترتیب در

سال 2001 افغانستان خسته و درمانده از جنگ شوروی و فاقد پوتانسیل دفاع دولتی معروض به تجاوز گروهی چهل

کشور شد. ) د امریکا تیري، حقوقي اړخ په په یوه جأل مضمون : ‘‘ نړیوال حقوق په افغانستان باندې د امریکا برید

د سولې ضد جنایت په توګه پیږني ’’ تر بحث الندې نیول شوي. ګوګل پلتنې ته مراجعه وکړې (.

پالن اشغال افغانستان درست پس از سقوط امپراتوری شوروی و تشخص هژمونسیتی امریکا رویدست گرفته شد.

برژنسکی مشاور امنیت ملی امریکا سال ها قبل کنترول بر تخته سطرنج آسیای مرکزی را افزار تسلط باالی قاره

آسیا قیاس کرده بود. اعالن جنگ با تروریزم و اشغال افغانستان و عراق بهانه شد تا در جهت تحقق رویای برژنسکی

قدم اولی برداشته شود.

واقعیت اینست که اشغال افغانستان کمترین رابطه به جنگ ضد تروریزم داشت. امریکا و متحدین پس از متالشی

شدن شوروی از طریق قبضه بر تخته خیز افغانستان قصد پُر ساختن خأل قدرت را در کشور های سرشار از منابع

انرژی آسیای مرکزی داشتند.

امریکا بدنبال انفجار نویارک ) که برخی مبصرین سازماندهی آنرا به سی، آی، ای نسبت میدهند ( امارت اسالمی

طالبان را متهم به پناه دادن به بن الدن کرد و حمله بر افغانستان را در محورحق دفاع مشروع توجیه نمود ) فصل

7 ماده 51 منشور ملل متحد (. با غرور و تکبر این اصل را که در حقوق بین المللی هر کشوری در حدود جغرافیای

خود حق توسل به اصل دفاع مشروع را دارد نه در فاصله ده هزار کیلومتری از خاک خود، از نظر انداخت.

بدنبال تحقیقات دقیق

استفاده از حق دفاع مشروع توسط امریکا در شرایطی مطرح شد که بعدا معلوم گردید که از ً

19 نفری که در انفجار نویارک دست داشتند، 15 تن آن اتباع عربستان سعودی بودند. عربستان شریک مهم تجارتی

امریکا و مالک چاه های نفت و مقصر اصلی انفجار از مجازات معاف شد. اما افغانستان بیدفاع ، خسته و زخمی

بدنبال دو دهه جنگ ضد شوروی و خانه جنگی های داخلی به گناه ناکرده مورد تجاوز قرار گرفت و تنبیه گردید.

امروز 17 سال از جنگی میگذرد که با توطئه علیه آزادی و امنیت افغانستان آغاز شد. بالتدریج معلوم گردید که قصد

امریکا و متحدین، آنست که افغانستان را از راه جنگ و خشونت در مرکز یک ماستر پالن ستراتژیک در منطقه

قرار بدهند. حکومت های تحت الحمایه و بی اراده را یکی پی دیگری مجری دیکتاد قوای مهاجم بگردانند. گروه

های جنگی را در قتل و جنایت ضد افغان و افغانستان شریک بسازند.

به تعبیر ستراتژیست های غرب، تخته خیز افغانستان دو تخت پرتاب در شمال به سوی آسیای مرکزی و در جنوب

جانب شبه قاره هند ) در واقع پاکستان ( دارد. در طول 17 سال هر دو سکو با درجات متفاوت مورد توجه ائتالف

نظامی بین المللی تحت رهبری امریکا بوده است.

شمال افغانستان درب دخول در آسیای مرکزی :

در سال 2012 ’’ رونې کانیا ’’ صاحب منصب نظامی و سپس دیپلومات دارای سی سال مطالعات اختصاصی و

ماموریت در آسیای مرکزی طرح نفوذ ناتو در آسیای مرکزی را از راه افغانستان در یک کتاب به تصویر کشید.

این کتاب ‘‘ هفت ستون حماقت ‘‘ عنوان دارد که دران به اشتباهات غرب در افغانستان با جدیت انتقاد میشود و مسیر

کم خرچ و عملی پخش نفوذ در آسیای مرکزی از مجرای افغانستان طرح میگردد. محتویات کتاب از طریق یک

کانفرانس مجلل در مکتب نظامی فرانسه ) در واقع مقر هم آهنگی حلقات دیپلوماتیک و اردو ( ارزیابی شد. کتاب

در جزئیات خود ستراتژی غرب را در منطقه تمثیل مینماید. کتاب افغانستان را لقمه قابل هضم تلقی میکند و ظرفیت

های نفوذی کشور های غربی را در آسیای مرکزی به شیوه مبالغه آمیز ترسیم مینماید. از تشخص اقتصادی، نظامی

و دیپلوماتیک چین و روسیه سطحی میگذرد و به سرمایه گذاری روی استفاده افزاری از طالبان امید خام میبندد.

از تاریخ نشر کتاب تا همین اکنون ما شاهد تطبیق ناکام پالن ستراتژیک‘‘ رونې کانیا ’’ استیم.

امریکا در آغاز حمله به افغانستان از مجرای تماس های استخباراتی با ملیشیای طالب تالش کرد تا اوالً در میان

مخالفین مسلح انشعاب ایجاد کند و سپس گروهک های انشعابی را به مثابه افزار شر وشور در آسیای مرکزی بکار

بگیرد. مقاومت مسلح در بخش عمده استقالل عمل و وحدت تشکیالتی خود را حفظ کرد و اجندای جنگی خود را

محدود به افغانستان اعالم نمود.

ناکامی در افزاری ساختن طالبان، امریکا و متحدین را متوجه پرورش و حمایت از جنگجویان اجیر ) مرسونر ( بنام

داعش کرد. داعش از یک سو وزنه مقابل طالبان قرار میگرفت و از سوی دیگر کارآئی استفاده در آسیای مرکزی

و بهره برداری ضد ایران داشت .

نقل و انتقال داعش از سوریه و عراق به افغانستان آغاز شد. پاکستان که اخطار های امریکا را در وجود مراکز امن

تروریست ها در پښتونخواه جدی گرفته بود در تالش افتاد که توجه ائتالف نظامی بین المللی را بیشتر به آسیای

مرکزی منحرف کند و با نقل و انتقال داعش از جنوب افغانستان به شمال استقبال نماید.

در حالیکه بستر جغرافیائی ظهور داعش امتداد خط دیورند بود نگرانی پاکستان از انکشاف بیشتر تشنج در دو سوی

خط ، آی، اس، آی را مصمم ساخت که در جا به جائی تحرکات جنگی از نزدیکی های خط به دور در شمال افغانستان

کمک کند. در داخل کشور شورای امنیت ملی حنیف اتمر را موظف به سازماندهی یک باند اجیر برای تجهیز، تمویل

و تسلیح داعش ساخت.

اهمیت تخت خیز شمال افغانستان را برای ائتالف نظامی غرب ، بلند پروازی های ستراتژیک و ژیوپولتیک چین

بیشتر ساخت :

اعمار دهلیز اقتصادی سیکیانگ – بلوچستان و طرح شاهراه ابریشم به قصد اتصال چین به اروپا، تصور ظهور چین

را به مثابه یک هیوالی اقتصادی غیر قابل کنترول خلق کرد. درین حال ضرورت زمینه سازی مهار کردن تالش

های چین، روسیه و ایران در محور رو به انکشاف یوریشیا بیک مصروفیت جدی ستراتژیست های غرب تبدیل شد.

شمال افغانستان محل مناسبی برای صدور شورشیان داعش به آسیای مرکزی قیاس گردید.

زمینه سازی فعالیت داعش در شمال افغانستان زیر پوشش دقیق استخباراتی روسیه و ایران قرار داشت. رگ اعصاب

روسیه به پرش آمد. در ماه جوالی 2017 روسیه در مانور مشترک نظامی با تاجکستان راکت بالستیک بنام اسکندر

مقدونی را به آزمایش گرفت. این راکت جدید با حمل 700 کیلوگرام چارج با اشتباه 10 متر به فاصله 500 کیلومتر

را نشانه میگیرد و مجهز به سیستم دفاع هوائی است. این راکت ها در سوریه مورد آزمایش قرار گرفته است.

در 20 اگست 2017 ’’ سرگی شوه گیو’’ وزیر دفاع روسیه جنگ افغانستان را برای آسیای مرکزی منبع خطر اعالم

کرد و از آمادگی برای مانور های نظامی با متحدین آسیای مرکزی یعنی تاجکستان، قرغزستان ) مقر پایگا های

نظامی روسیه ( و ازبکستان سخن گفت. همزمان نطاق وزارت خارجه روسیه از جاسازی داعش توسط هلیکوپتر

های مجهول در شمال افغانستان صحبت کرد. وی تلویحاً عملیات مخفی را در محتوای همکاری قطعات اردوی

افغانستان و ناتو ) که فضای افغانستان را تحت کنترول دارد ( ارزیابی کرد. از قتل هزاره ها در جوزجان بالوسیله

داعش به عنوان ارسال پیام هوشدار ناتو به ایران یاد آور شد.

در اگست سال جاری در برخورد طالبان با داعش در جوزجان ده ها تن عضو داعش کشته شدند. 130 نفر آنها

بدست طالبان اسیر گردیدند. 150 نفر به حکومت پناه بردند و بالوسیله طیارات ترانسپورتی به مهمانخانه های دولتی

انتقال داده شدند. این حادثه نتیجه مهم سیاسی به نفع ملیشیای طالب بدنبال داشت . به این معنی که :

– تحریک طالبان به عنوان گروه جنگی ضد قوای اشغالگر و مدافع مطمئن تأمین امنیت در سراسر افغانستان توسط

روسیه و ایران شناخته شد. به این منظور مورد توجه بیشتر قرار گرفت.

– روسیه و ایران متحد جنگی نیرومند علیه داعش و سائر تولیدات شرافگن ائتالف نظامی غرب در افغانستان و از

طریق افغانستان در کشور های همجوار دریافت کرد.

تبارز طالبان به عنوان گروه جنگی مستقل که در آستانه شناخت دوفکتو از سوی همسایگان قرارداشت، موجب

ناراحتی امریکا و متحدین گردید. این ناراحتی وقتی به تشنج عصبی استحاله کرد که اعالم تدویر کانفرانس ماسکو

به اشتراک ملیشیای طالب پخش شد. امریکا و حکومت وابسته کابل کانفرانس را تحریم کردند. امریکا برای ابراز

ناخوشنودی و خشم قدمی به جلو گذاشت: پایگاه عملیاتی طالبان را در درقد ) والیت تخار هم سرحد با تاجکستان

تحت الحمایه روسیه ( بمباردمان کرد که در نتیجه شش تن ملیشیای طالب به شهادت رسیدند ) 28 اگست 2018.)

بمباردمان درقد هوشدار ناتو به ملیشیای مقاومت در حفظ تحرکات جنگی در حوزه نفوذ ناتو است. ناتو آماده نیست

که قبضه استعماری و انحصاری بر قباله مالکیت افغانستان را به آسانی با دیگران ) رقبأ ( شریک بسازد.

ناتو به رهبری امریکا به تدریج

بنا آگاهانه یا نا آگاهانه روس ها را در تقابل خطرناک در جنگ افغانستان میکشاند. ً

به جای تفاهم و دیپلوماسی شیوه خصومت و تقابل را در اجندا شامل میسازد. میدان جنگ سوریه و عراق را تا دامنه

های هندوکش پهنا میدهد.

منافع افغانستان بصورت قطع ایجاد شر و شور در آسیای مرکزی نیست. افغانستان باید از طریق انکشاف پوتانسیل

رقابت های تجارتی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی آسیای مرکزی را فتح کند، نه با درگیری در یک ماجرای بی

ناکام.

سر انجام و نهایتاً

درب تخت پرتاب پرخاشگرانه به سوی آسیای مرکزی را باید برای همیشه بست. بگمان غالب ستراتژی جنوب شرق

آسیای حکومت ترامپ با درک همین واقعیت تنظیم شده است.

منفعت ملی ما ایجاب میکند که توجه بیشتر به حل پروبلم ها با همسایه در جنوب از جمله ارجحیت های سیاست

خارجی آینده افغانستان باشد نه ماجراجوئی ها در شمال آنطوریکه امریکا و متحدین در چانته داشتند و یا دارند.

جنوب افغانستان دریچه ئی به سوی بحر هند :

جنوب افغانستان و دقیقاً دو سوی خط دیورند، در طول چهل سال جنگ منبع بسیاری جنجال ها برای افغانستان بوده

است : معضله خط دیورند، مراکز تروریزم، پناهگاه های بنیاد گرایی اسالمی، استفاده افزاری از انسداد راه عنعنوی

تجارتی، مهاجرت های کتلوی، راکت پرانی و تجاوز همسایه به موافقت ضمنی امریکا به حریم ارضی کشور، حفر

خندق و تمدید سیم خاردار در خط متنازع فیه دیورند، همه در جنوب افغانستان درد و مرگ آفریده است.

از بِد حادثه در بخش عمده سالیان تجاوز امریکا و متحدین به افغانستان پاکستان شریک ستراتژیک امریکا بوده است.

وق ًت فوقتاً پاکستان هوا و فضای خود را بر ضد افغانستان در اختیار امریکا گذاشته است. وزیر خارجه سابق پاکستان

در اثبات ارادت و صداقت در جنگ به اصطالح ضد تروریزم ) در واقع ضد افغانستان( در کنارامریکا میگوید : ‘‘

نه تنها کاروان های اسلحه ثقیل امریکا از خاک پاکستان روانه افغانستان شد، بلکه امریکا از قلمرو ما 5800 بار به

سوی افغانستان فیر کرده است ’’ ) تلویزیون آریانا – 01/05/2018 .)

امریکا و پاکستان علی السویه در بدبختی های مردم افغانستان دست دارند.

بناً

نکته قابل توجه دیگر اینست که قتل و خونریزی رایگان امریکا و پاکستان انگیزه قیام مسالمت آمیز حق طلبی بی

سابقه پشتون های آنسوی خط به رهبری جوانان مصمم و با انرژی شده است. تحت چنین حوادثی اگر در دیدگاه

ستراتژیست های غربی در رابطه به تغییر استقامت جنگ از داخل افغانستان به سوی مراکز تروریزم تحولی بمیان

آمده باشد، میتوان حکم کرد که فرصت تاریخی جستجوی راه حل معضله دیورند در اختیار افغانستان قرار گرفته

است.

سوال بزرگ اینست که آیا میتوان با اغماض از همه جفائیکه افغانستان و مردم آن از آدرس امریکا متحمل شده اند،

به خاطر اهداف دوردست ستراتژیک در منطقه با کشور متجاوز کنا آمد ؟

یعنی در صورت هم آهنگی میان منافع طویل المدت ستراتژیک دو کشور به حضور موقتی نظامی امریکا در چوکات

قوانین بین المللی موافقت کرد؟ رابطه حاکم و محکوم را به مناسبات دو دولت متساوی الحقوق بدل نمود ؟

درینجا دو موضوع حیاتی قابل بحث برای دو طرف افغانستان و امریکا مطرح میشود :

– وجود منافع مشترک طویل المدت ستراتژیک

– حل اختالفات ناشی از تجاوز امریکا و متحدین.

در موضوع اول عرض شود که در سیاست امریکا و برخی کشور های منطقه مواردی وجود دارد که افغانستان

میتواند دیپلوماسی خود را با آنها هم آهنگ بسازد. از جمله :

– مبارزه با تروریزم و موادمخدر

– مقابله با بنیاد گرائی اسالمی

– کنترول بر اسلحه ذروی پاکستان

– جلوگیری از ظهور ایران و اسرائیل به مثابه قدرت های ذروی.

قابل تذکر است که موجودیت دو قدرت ذروی دارای سابقه مداخله در کشور و درگیر اختالف باالی خاک و آب در

همسایگی افغانستان با منافع ملی ما در تقابل قرار دارد.

به ارتباط موضوع دوم، گپ با تجاوز امریکا و زیاده روی ها در جنگ هفده ساله پیچیده میشود. مثالً موافقت یا :

عدم موافقت امضای پیمان نو ستراتژیک با امریکا حق مردم است. این حق از مجرای رفرندوم اعمال میشود. درین

مورد نه حکومت های امروز و فردا، نه طالب و نه هم غنی و حنیف اتمر صالحیت دارد. مشکل ازین جا آغاز

میشود که امریکا و متحدین در حق مردمیکه به حساب اکثریت ) منظور پشتون ها است( مرجع نهائی اتخاذ تصمیم

در پروسه دیموکراتیک رایگیری قیاس میشود، جنایات تکاندهنده جنگی تصفیه نا شده را مرتکب شده است.

بیائید کمی جدی صحبت کنیم : اگر دست امریکا را از عقب در زنجیر قوانین بین المللی بپیچانیم باید به این واقعیت

تن بدهیم که تجاوز امریکا به افغانستان، افغانستان را مستحق مطالبه جبران خساره و امریکا را ملزم به پرداخت آن

میگرداند.

پاسخ امریکا در برابر مطالبه جبران خساره از جانب افغانستان روشن است : بروید بدرجه اول از روس ها تاوان

به سراغ ما تشریف بی

جنگ را دریافت کنید، بعدا اورید … مگر ویتنام با سه و نیم ملیون کشته توانست ما را ملزم ً

به احترام قوانین جنگ و به پرداخت خساره کند ؟

نتیجه :

– منابع امریکائی مصرف جنگ افغانستان را از 2001 به این سو به680 ملیارد دالر اعالم کرده اند. در افغانستان

جنګ و فساد اداری بخش عمده کمک های 120 هزار دالر بازسازی را بلعیده است. امریکا و متحدین با این مصرف

گزاف از اهدافی که در آغاز تهاجم تثبیت کرده بودند بسیار فاصله گرفته اند.

– مقاومت مسلح ملیشیای طالب با کنترول بر بیش از 60 فیصد خاک افغانستان یگانه نیروی مدافع منافع افغانستان

است. صلح بدون احترام به مطالبات مشروع مخالفین مسلح تأمین شده نمیتواند.

– استفاده از تخت خیز شمال افغانستان برای ایجاد مزاحمت به کشور های آسیای مرکزی، جنگ را ابدی و فرساینده

میساز و برای افغانستان ومهمانان ناخوانده آن به هیچ وجهه مولد نیست.

– بخش عمده پروبلم های افغانستان در جنوب است که باید در چوکات قوانین بین المللی و با احترام به منافع متقابل

کشور ها به آن رسیدگی شود.

– توجه به اصل لایر پولتیک ایجاب میکند که در حل معضالت منطقوی از کانال افغانستان که با منافع افغانستان

ارتباط پیدا میکند میباید چین وروسیه شریک معامله باشند. تقابل با این دو کشور افغانستان را به کانون جنگ دائمی

بدل میکند.

– دستیابی به پایگاه نظامی از راه خشونت و جنگ در کشوری که بخش عمده تاریخ معاصر خود را در مقابله کامیاب

با متجاوزین خارجی گذشتانده است، حماقت و جنون است. در زمینه قوانین بین المللی رهنود های روشنی دارد که

میتواند به پایان جنگ جاری کمک کند.

یازده سپتامبر آغاز یک فاجعه دوامدار برای کشور ما است. درین تاریخ، اشتباهات زمامداران بیدرک و غافل از

واقعیت ها مردم بیگناه ما را در دم تیغ کشور ستیزه جو، مست و مغرور از فیروزی جنگ سرد قرار داد.

‘‘ پایان ’’

فرانسه

2018/09/09

دوکتور م، عثمان تره کیو

د مرکزي حکومت ملاتړ ملي دنده ده!

 

وايی، هغه ملت چې له خپل تاریخه بېخبره وي، د پېښو په بیا بیا تکرار محکوم دی. افغانانو ته نه ښای د جهادي تنظیمونو د نويیمې لسیزې ناورین یو ځل بیا پر ځان تکرار کړي.

افغاني ټولنې په ۹۰ یمو کلونو کې د مرکزي حکومت تشه لېدلې او ډیری هغه کسان چې په نوموړې لسیزه کې يي د واک په بېلا بېلو ټاپوګانو کې په اصطلاح مشري کوله، نن هم ژوندي او په یوه یا بله بڼه د مرکزي حکومت په وړاندې د واک د ټاپوګانو د ادامې لوبه جاري ساتي!

د مرکزي حکومت په پاشل کېدو سره، په نويیمه لسیزه کې افغانانو د هېواد پلازمېنه کابل او نور ولایاتونه ولېدل چې څنګه یو په بل پسې ورژېدل او ونړېدل. کابلښار څنګه د پیریانو په کور او کنډواله بدل شو او ۷۰ زره کابلیان څنګه د دښمنو تنظیمونو په جګړو کې له تیغه تېرشول. په دې لسیزه کې کابلیانو د خپلو بچیانو د نیمژواندو مړو نڅا او ګډاوې ننداره کړي. له ښځو او نجونو سینې غوڅې شوې او د خلکو عزت او ناموسونه برباد شول. د کابل په ګډون د هېواد ټول ښارونه، کلي، بانډې او درې له وګړو او ولسونو تشې شوې. په دې پير کې د افغاني کډوالو چوپې ګاونډیانو، اروپا او د نړۍ ګوټ ګوټ ته ورشېوه شوې او پر کډوالو یو داسې دردوونکی ناورین راغی چې شلمې او یوویشتمې پېړۍ يی بل چیری بېلګه نه وه لېدلې!

دا ناورین په پراخه کچه د نړیوالو رسنیو تر چتر لاندې هم راغی او د دنیا عرب او عجم ټول پرې خبر شول!

د مرکزي واک دا رامنځته شوې تشه، په نوي یمو کلونو سربېره، دوه لسیزې وروسته نن لا هم نه ده ډکه شوې او د هغه د ډکون لپاره په کور دننه د مرکزي حکومت پلویان او ساتندویان او بلخوا د انارشیزم، ګډوډۍ او د واک ټاپوګانو د ساتنې لارویان په شخړه او سخته بوخسه کې سره ښکېل دي.

همداشان بېخي طبیعي ده کله چې یو هېواد کې د واک تشه رامنځته شي او هلته مرکزي حکومت وپاشل شي، د ډکولو لپاره يي ګاونډیان او لیري پراته هېوادونه هم د خپلو ګټو په پار په سیالۍ سره ورکېوځي.

په داسې حالاتو کې د مرکزي حکومت پلوي ځواکونه اړ دي یوخوا په کور دننه د انارشیستانو، تجزیه غوښتونکو او د واک ټاپوګانو د پلویانو سره په شخړه بوخت پاتې شي او بلخوا د هغه ګاونډیانو سره چې د کورني تجزیه غوښتونکو په مرسته غواړی د ځان په ګټه د واک تشه ډکه کړي او د مرکزي حکومت د پیاوړتیا مخه ډب کړي، په وړاندې ودریږي.

له بده مرغه افغانستان چې څو لسیزې په داسې یوه ورته حالت کې ښکېل دی، طبیعي ده چې د ځان د بقا په موخه او د مرکزي حکومت د بیا احیا په مټ باید له دې بدې ورځې او شنې غدۍ راووځي، نو ځکه د مرکزي حکومت او نظام ملاتړ او بسیا د ملي ګټو او ملي دندو په سر کې ځای نیسي!

د هېواد ملي ګټې او ارزښتونه پراخ او بډای مفهوم دی چې له هغو څخه هېواد کې د مرکزي حکومت ټینګښت او غښتلتیا؛ د جګړې بندښت، امنیت او ثبات؛ د هېواد خپلواکي او ازادي؛ د افغانانو ترمنځ د یووالی او پیوستون د پیاوړتیا هڅې؛ یو موټي او متحد افغانستان؛ د افغانانو ملي حاکمیت، ولسواکي او د افغانانو سوکالي، د اساسي قانون پلیتوب ته ژمنتیا، ملي ژبه او داسې نور ملي ارزښتونه مهم شمېرل کیږي.

د ملي ګټو په ټولګه کې ځینې ګټې د حالاتو او مهال سره په تړاو، لومړیتوب مومي او ځینې نورې بل وخت د ارزښت له مخې له نورو لومړی کیږي.

نن، سبا مرکزي ملي حکومت او نظام، د نورو ملي ارزښتونو په سر سر کې راځي او که هغه بسیا شي د نورو ټولو ملي ګټو او ارزښتونو په ساتلو او خوندیتوب کې لویه مرسته کوي.

همدا لامل دی چې د افغانستان د بقا او پرمختیا مخالفین او دښمنان، تر هر څه مخکې مرکزي حکومت په نښه کوي او د هغه د جوړېدا او پياوړتیا مخ نیسي.

دا چې څو ورځې وړاندې، ماسکو هڅه کوله د افغان مرکزي حکومت د مالکیت او مشرۍ پرته، طالبانو سره د سولې په نوم غونډه جوړه کړي او د هغې واک او مشري بل څوک وچلوي، حقیقت کې داسې چلند د افغان حکومت د سپکاوۍ او کمزورۍ په موخه په پام کې نېول شوې وو چې له نیکه مرغه د ولسمشر غني د پرځای تدبیر او اقدام په برکت، په وړ وخت شنډ شو!

همداراز دا چې د پاکستان د بهرنیو چارو تازه ټاکل شوی وزیر، شا محمود قریشي په بېشرمۍ وايي پاکستان، په افغانستان کې د هند هیڅ راز اغیز نه شي منلای، په ښکاره د افغانانو ملي حاکمیت ګواښي او له هغه ځایه چې مرکزي حکومت کمزوری ساتل شوی، پاکستاني او ایراني چارواکي وخت ناوخت پر افغان ملت سترګې راباسي، د هېواد په کورنیو چارو کې لاسوهنه کوي او د ملي واکمنۍ په وړاندې نیابتي جګړه مخته وړي.

دلته به بېځایه نه وي چې د روسيې او پاکستان د دښمنۍ چلند پرځای د دوه نورو هېوادو وروستی چلند رایاد کړو:

وړمه ورځ د سیپټمبر په ۶ مه، په نوې ډیلې کې د پامپیو، مټیس او د هند د دفاع او کورنیو چارو وزیرانو د خبرو په پای کې په ګډه اعلامیه کې ویل شوي« دواړه هېوادونه د متحد، خپلواک، د ملي حاکمیت خاوند، ولسواک، باثبات، سوکال او سوله یز افغانستان لپاره پرخپلو ژمنو ټینګار کوي، تاند»

البته موږ افغانان له روسیې، پاکستان، ایران او نورو هېوادو هم ورته چلند غواړو او دا زموږ حق دی.

دا چې وايی، سیاست دایمي دوست او دښمن نه لري او هلته ملي ګټې تل په پام کې وي، له پورته یاد شویو دوه ډوله چلنده ښه څرګندیږي.

په کور دننه د تک قومي حکومت، قبیلوي حکومت، د ارګ په لاس د محاصره او انحصاري حکومت تبلیغ او ډنډوره هم د مرکزي حکومت د پیاوړتیا مخنیوي ته په پام ترسره کیږي. هغه کسان چې د اساسي قانون د منځپانګې خلاف ځانونه د پارلماني نظام، نا متمرکز نظام او یا داسې نورو بوللو تر چتر لاندې پټوي، غواړي له دې لارې هېواد کې روان بحران جاري وساتي او یا د بل داسې بحران لپاره تیاری نیسي چې پایله يي خپله او د هېواد د بربادۍ پرته، بل څه نه شي کېدای.

د مرکزي حکومت څخه په تیښته او یاغي ځواکونو سر کې دا مهال«د ژغورني لویه ټلواله» ځای لري. دوی درست لکه څنګه چې مخکې ورته اشاره وشوه، مرکزي حکومت او نظام او همدارنګه اساسي قانون په نښه کوي او خپل ملي ضد پروګرام کې ورته داسې ګوزار ورکوي، لکه یوه اعلامیه کې چې لیکي«هر چند بحث تغییر نظام سیاسی در دوره حکومت کرزی مطرح شده است؛ اما با توجه به تجربه حکومت وحدت ملی این جریان معتقد است نظام ریاستی موجب استبداد سیاسی و دیکتاتوری میشود. بنابر این ائتلاف بزرګ سیاسی در پی تغییر نظام سیاسی ریاستی به نظام غیر متمرکز و سیستم پارلمانی، تعدیل قانون اساسی، مشخص شدن اختیارات و صلاحیت ها، توزیع مناسب تر قدرت سیاسی وپایان انحصار ګرایی هست. اریايي بریښناپاڼه»

دغه ټلواله چې د ملي یووالي حکومت کې پنځوس سلنه واک لري او حکومت يي د همدې ونډې په لامل له پښو غورځولی، غواړي د «مشخص شدن اختیارات و صلاحیت ها، توزیع مناسب تر قدرت سیاسی و پایان انحصارګری» د نوموړي حکومت د واک پاتې نیمايي برخه هم د ځان کړي او د نامتمرکز نظام په تېرییستونکو ژمنو هېواد کې نیمګړی نظم هم برهم کړي، بیرته نوییمې خپلې بدنامې لسیزې ته ور وګرځي او له سره یو ځل بیا کورنۍ جګړه او وروسته د موقت حکومت، انتقالي حکومت او یا عنعنوي لويې جرګې تجربې تکرار کړي او لا هم د داسې غوښتنو په بیا بیا تکرار سره هېواد او ملت برمته وساتي!

دا به څونه د شرم ځای وي چې د څو لسیزو په تجربو سره، بیا هم افغانان د دغه خبیثې کړۍ تېر چلند هېر کړي او د دوی په تېرییستونکو وړاندیزونو وغولیږي!

د ۲۰۱۸ کال د سیپټمبر ۹ مه

سرلوڅ مرادزی

کله چې حنيف اتمرله دندې ګوښه شو، ډېره توخته يې ونکړه، زغم يې ډېر زر پاېته ورسېد او دستي يې له هغه اېتلاف سره ځان غوټه کړ چې د ولسمشراشرف غني پر وړاندې جوړ شوی دی. په دغه اېتلاف کې بېلابېل هغه زورواکي، د وسلو او پېسو څښتن، د حکومت له چوکېيو…د واک او ځواک له بېلابېلو پوړيو او د

استاد شهسوارسنګروال

په دغه اېتلاف کې بېلابېل هغه زورواکي، د وسلو او پېسو څښتن، د حکومت له چوکېيو…د واک او ځواک له بېلابېلو پوړيو او دب دبو ولېدلي کسان راټول دي، چې تل په ځانګړي ډول د زاړه ولسمشر حامد کرزي د واک په مهال نازولي اموخته شوي وو او اوس د ډېرو وسلو او پېسو خاوندان دي …

کله چې د وږي په درېيمه نېټه د ډلييزو رسنيو او خپرونوله لارې د استعفا خبر خپور شو، نو اتمر داسې وښوده، چې ګنې د کورنۍ او بهرنۍ پاليسئ د ناسمې تګلارې په موخه يې استعفا وکړه…!؟ ولې د ده په څرګندونو کې د دې پوښتنې ځواب، دلاتت دی، چې کله په دولت کې دغه ستونزه رامينځ ته شوه؟   …اوس چې د دغه دولت د واک غوښنه برخه پايته رسېدلې ده اوهلته څو مياشتې ولسمشريزو ټولټاکنو ته پاتې دي او تاسو له واکه ګوښه شوئ چې په دې سره تاسو د ولس په ستونزو څو لپې ورزياتې کړې …د اتمر له څرګندونو داسې برېښي لکه ولس، چې ړوند او يا کوڼ وي !؟ دا په دې مانا چې ولس دغه نه ليدل، چې د دغه دولت واک د چا په لاس کې وو؟ ايا خلکو دا نه ليدل، چې ستا ټيم په ښکاره ويل، چې د دولت مغزمتفکر اتمرصاحب دی …يا دا چې ستا ټيم، چې له وزارتونو راواخله تر ولايتونو پورې په لوړو چوکیو ناست وو او يا ناست دي سلګونو ته نه رسېږي؟ دوئ تل ستا ستاينه کوله او ستا د سيال غندنه…دوئ به دا هم ويل، که اتمر نه وي د غني حکومت يوه ورځ هم نه چليږي!؟ د اتمرپه دفترکې اوس هم د اوولس تنو په شاوخوا کې د زورواکو، په دغه لړ کې د يونس قانوني، وقاد زامن او د جمېعت تنظيم يو شمېر نور د بېلګې په ډول يادولی شو چې د ده له خوا په ډېرو امتيازونو سره په دندو ټاکل شوي ول…که څه هم دا څه نوې خبره نه ده …په حقيقت کې د اتمرصاحب د ګوند رهبرانو لکه محمود بريالی، مزدک، کاوياني، وکيل، عظيمي،علومي …له احمدشاه مسعود او د جمېعت له نورو رهبرانوسره د جبل سراج تړون لاسليک کړ!؟ اتمرصاحب ايا ده د کوم بېوزله بېوسه او بېکسه ځوان په ټاکلوکې مرسته کړېده؟ که يې کړي وي څوک دې نوم واخلي! د ده په دفتر کې داسې کسان هم په دندو ګمارل شويدي، چې په رشوت، اختلاس، چور او فساد کې ښکېل وو، چې يوازې د ساري په توګه حاجي داود لغمانی يادولی شم، چې دی د اتمرله خوا په هلمند کې ښاروال وو…د ده د فساد يوه بېلګه يادوم، چې په لښکرګاه ښار کې په يوه د تېلوپمپ د سړک نخشه راغله، همدغه داود د تېلوپمپ له څښتنه پنځوس زره ډالره واخستل اوهغه نخشه يې واړوله…يوبل مثال، د اصف جبارخېل په نوم يوتن، چې مسلکي پوليس هم نه وو،نه يوازې جنرال کړبلکې دخواجه رواش دهوايي ډګرقومندان وټاکه،چې دده په وخت کې په ميلونوډالرله همدې لارې ايران،دوبۍ،پاکستان اونوروهېوادونوته ووتل.…

که لږ شاته لاړ شو اتمرصيب د حامدکرزي دواک په مهال د کورنیوچارو وزير وو، په هغه وخت کې په ميلونوجريبه دولتي او شخصي ځمکه غضب شوه…ده د يوه وزيرپه توګه، چې د دې غضب د مخنوي مسوليت يې د نورو امنيتي مسولينوپه څېرد پام وړ وو څه وکړل؟چې وسه يې نه رسېده ولې هغه وخت استعفا ونه کړه ؟؟که څوک پيدا شي او ووايي چې استعفا يې وکړه ،خو د هغه لامل په هغې لویې خيمې ترهګريز بريد وو،چې صالح هم په ورته برخليک اخته شو..

د حامدکرزي د واک په مهال، چې اختلاس، فساد، چور، رشوت، بې عدالتي، ترور، نااهلو ته د واک سپارل، د ځمکې مافيا، قاچاک او په لسګونو ناوړه کړه وړه، چې ملي ناخوالو، ملي ناورين او نورو ټولنيزوغميزوته لاره اواره کړه…د ساري په توګه يادولی شو.

هغه وخت چې اتمرصيب ترپايه، ان تراوسه، چې چوپه خوله پاتې دی، ښايي لامل يې په دغو څو ټکو کې ومومو…لږنورهم شاته ځو:

_  په 2002 کال د فبروري په مياشت کې، چې د1380کال د دلوې له27مې نېټې سره برابر وو حامدکرزی لندن ته راغی، په بريتانيا کې مېشتو افغانأنو سره ليدنې کتنې درلودې، په دغه وخت کې د بريتانيا د بهرنېيوچارو وزير جکستراهم د کرزي ليدلوته راغی، له حنيف اتمرسره داسې روغبړ وکړ لکه دمخه چې سره ليدلي وي …!؟ له څو شېبو وروسته جکسترا ووت خو دی له کرزي سره پاتې شو…!؟ انګېرنې داسې هم وې دا چې اتمرله کرزي سره وليدل، نو بيا له ده سره يوځاې افغانستان ته لاړاو دستي په دنده وګمارل شو .…

هغه وخت چې اتمرصېب د کورنيو چارو وزي روو، دا منيتي حوزو ديارلس غړي چې مسلکي زده کړې څه چې نيمه نا لوستي وو د امرينو په توګه ځکه وګمارل، چې د جميعت تنظيم غړيتوب يې درلود…داسې په لسګونه بېلګې لرو،چې په هغه وخت کې ترسره شويدي . .

کله چې دحامدکرزي اوامريکا ترمينځ اخ وډب رامينځته شو،چې له بده مرغه دکرزي صاحب داستان هم داتمرداستان ته ورته دی…حامدکرزي په لنډمهاله،مينځمهاله اووروستمهاله پېرونوکې دامريکا په بريدونوسترګې پټولې ،چې په جنازو،ودونو،اخترونواونوروځايونو،چې هلته به دخلکوګڼه ګوڼه ډېره وه بريدونه کول اوترډېره بريده قرباني يې ملکي وګړي ول.ولې هغه مهال،چې کرزي دواک وروستئ شېبې وې اودبل ځل له پاره يې دبيا ټاکلوچانس نه وه نوبيايې دامريکا پروړاندې مټې رابډوهلې…

که څه هم اتمرله دې وخت نه ښه سياسي ګټه واخسته،کومې تېروتنې چې دکرزي دواک په مهال شوې وې هغه اسناديې جوبايدن اوجان اف سوپکواونوروبنسټونوته په واک کې ورکړلSpecial inspector Genral Afghanistan

اوله دې سربېره دحنيف اتمراودامريکادچارواکوترمينځ هوايي پل وتړل شو،له لندن نه يې مخ واشنګتن ته شو……

داشرف غني په واک اوځواک کې داتمردواک اوځواک برخه له هرچاغوښنه وه،ده نه يوازې په هېوادکې دننه دهرچادټاکنوان دوزيرانو،چې دمالې اودفاع وزيران دبېلګې په توګه يادولی شو،واک اوصلاحيت درلود…په بهرکې هم ده په ډېروموهموسفرونوکې ونډه اخسته،راواخله،د2017کال دمې 24مه نېټه،اتمردروسې،ايران اوپاکستان له استازوسره په مستقل ډول وليدل…دجون په دويمه نېټه(2017)يې له مک مسترسره وليدل… دنوامبرپه 25م نېټې(2017)کال بيا يې روسې ته سفروکړ…داپرېل يوويشتمه(2018)کال يې چين ته سفروکړ…داسې په لسګونه رسمي اونارسمي سفرونه يادولاې شو،چې دسفرخرڅ په نوم يې زرګونه ډالرترلاسه کول…له دې سربېره کله،چې دجون په مياشت کې داسلامي جميعت تنظيم غني ته وړانديزوکړچې اتمرله واک اودندې ګوښه کړي خوهغه دهغوئ وړانديزته غاړه کېنښوده ،ولې له بده مرغه کله استعفاوکړه دده لومړئ سياسي ليدنه دجميعت دګوند له هغوغړوسره وه،چې دلوې اېتلاف په جوړولوکې ستره ونډه درلوده ..

په دې ټولوهڅودلوې اېتلاف هرغړی پوهېږي،داچې اوس يې ده ته وړانديزکړی دی ،چې موږغواړوتاسودانتقالي ادارې مشروټاکو…له دې وړانديزنه ددوئ موخه داده غواړي دغني پروړاندې استعمال کړي ،چې په لومړئ ناسته کې ورته په اصطلاح دداسې سترمقام دورکړې ژمنه وکړه . دغه ډول ناستې نه يوازې دخلکواوافغان ولس په ګټه نه دی ،ان داتمرپه ګټه هم نه دی…اتمربايد په دې پوه شي ،چې د هېوادلومړی سړی نشې کېدی اونه په راتلونکي کې دغه موقف پيداکولی شې. …

دده پروني سيالان هم په دې پوهېږي،اېتلاف ته ګرانه ده،چې اشرف غني سمدستي لرې کړي ،ځکه چې لږترلږه هغه يومتخب ولسمشردی ولې  حنيف اتمرپه اسانه لرې کولی شي…اتمربايد په دې پوه شي،چې دکرزي په ککره کې اوس هم دواک نېشه پرته ده…داچې څومره هم اتمرځان اسلامي جميعت ته نږدې کړي، دهغوئ له پاره دبا وروړنه دی…دابه هرچااورېدلي وي ،چې يونس قانوني وويل مجاهد بايددهېوادلومړی سړی وي ،نه دويم ،له دې خبرې نه يې موخه داده،چې بايديونس قانوني وي اوياکوم بل دشوراې نظارغړی …!؟

که څه هم داشرف غني له ډېروکړووړونه ولس خوشاله نه دی ،ولې داپه ځغرده ويلی شم،چې له يونس قانوني،ولي مسعود،ضيامسعود،له رشيددوستم ان له کرزي…اوداسې نورونه اشرف غني غوره دی…له دې يادوکسانونه حنيف اتمرهم ښه دی،که څه هم دده له يوشمېرکارونوسره همغاړی نه يم لکه دساري په توګه ده هم په شېرپورکې،چې خلک ورته شېرچوروايي ځمکه اخستې ده…ياد نيويارک ټايمز دورځپاڼې له مخې، چې د فبروري په 14مه(2011کال) نېټه يې وويل، د کابل بانک په رسوايي کې، چې په ميلياردو ډالره اختلاس شول حنيف اتمر، يونس قانوني، فاروق وردګ او په لسګونو نور د يادولو وړدي لاس درلود…

ولې بياهم دده دغه کارستايم،چې دکرزي دمهال دفساد سرچنې ان دکرزي دوروڼوداختلاس راپورونه امريکايي اوبرېتانوي چارواکو ته په بېلا بېلو وختونوکې ورکړي دي……

له دې ټولو څرګندونوسره سره ديوه افغان په صفت زما سپارښتنه دا ده،که چېرې د ده استعفا دکوم مصلحت له مخې نه وي بايد اشرف غني سره بيا وګوري اودواړه په ګډه د ملي ګټوپه رڼاکې يوبل ته لاس ورکړي…دااوس هم په اصطلاح دلوې اېتلاف غړي تورپورې کوي،چې حنيف اتمرڅوسری څارګردی باورپرې نه دی په کار…!؟

د اوس لپاره همدومره

په تاند کې نه یوازې دا بلکې د لیکوالو په نوم ټولې خپرېدونکې لیکنې د لیکوالو د نظر ښکارندويي کوي نه د تاند.

ارګ سره د حنیف اتمر د ټکرولو هڅې!

 

که دښمن دې مخکې خم شي غافل مه شه

د لېندې په غبرګېدو غشی تاو اخلي

علي خان خټک

ولسمشر اشرف غني د روان کال د اګست په ۲۵ مه، له خپلې دندې د ملي امنیت د سلاکار ښاغلي حنیف اتمر استعفا ومنله. په دې تړاو، اشرف غني د ملي امنیت د نوي سلاکار ډاکټر حمدالله  محب د معرفي کېدو په غونډه کې وویل «باید ووايم چې زما لپاره د یو ملګري او دوامدار همکار استعفی منل یو سخت کار وو، خو د هېواد د لوړو ګټو لپاره باید دغه تصمیم نیول شوی وای. د جناب اتمر د خدمتونو قدرداني کوم، اتمر صاحب د هېواد په بېلابېلو برخو کې زیات زحمت ایستلی، هېواد اتمر صاحب ته ضرورت لري او انشاالله په نورو برخو کې به ورڅخه استفاده وشي.»

همدارنګه ښاغلی اتمر خپل استعفالیک کې لیکي چې د دندې له پیل څخه د هېواد د ولسمشر اشرف غني د اعتماد څخه برخمن وو. خو زیاتوي«د وحدت او ملي اجماع د حفظ او ټینگښت، د سولې او امنیت د رامنځته کیدو، سیاسي مدیریت، انتخاباتي چارو، ښه حکومتداري او دهیواد د سیمه یزو او نړیوالو اړیکو اړوند سیاستونو او روشونو په هکله د دولت د رهبرۍ په کچه د جدي اختلافونو په وجه مې استفا مې وکړه.»

ګه څه هم د ښاغلي اتمر په استعفالیک کې د دولت د رهبرۍ په کچه د جدی اختلافونو خبره کیږي، خو دا اختلافونه په هیڅ توګه په یوازې ځان ولسمشر غني سره په اختلاف نه شی تفسیرېدای چې ځیني غرضمن کسان غواړي له هغه د حضرت عثمان کمیس جوړ کړي. البته په دې اړه خپله ښاغلی اتمر هم زیاتوی د دندې له پیله د هېواد د ولسمشر د اعتماد څخه برخمن وو.

بلخوا لکه څنګه چې ښاغلی اتمر د یوه سیاستپوه او هېوادپال مشر پتوګه، هېواد کې د روانو ستونزو او ناخوالو څخه څنګځن نه شي تېرېدای، داسې دا پوهه هم شته چې دا ستونزې په یو وارنه دي رامنځته شوي او په یوازې ځان ارګ هم په دې اړه پړ نه شي ګڼل کېدای او هغه نه شي له منځه وړای، نو نېوکې باید د چارو د سمون په موخه او د نظام د لا ټینګښت او مرکزي حکومت د غښتلتیا او پیاوړتیا لپاره  په پام کې وي.

د هېواد امنیت شورا کې د ښاغلي اتمر زیار او هڅه د ډیری افغانانو د پاموړ ده. دا امنیت شورا نه وه چې اتمر يي وځلاوه، که نه تر ده مخکې هم هلته سلاکاران تېرشوي چې افغانان يي نوم هم نه پېژني، بلکې ښاغلي اتمر وو چې د امنیت شورا يي د یوه واکمن بنسټ پتوګه راپورته کړه او هغه يي وځلوله. پخوا هم د کلیو پراختیا وزارت، پوهنې وزارت او کورنیو چارو وزارت کې اتمر بریالی وزیر تېرشوی او ولسمشر غني د ده په اړه پر ځای وايي چې «هېواد اتمر صاحب ته اړتیا لري او انشاالله په نورو برخو کې به ورڅخه استفاده وشي.»

له دولتي چوکیو لیرې کېدا یا استعفا په تېره بیا په بحراني حالاتو کې په حکومتولۍ کې عادي او منل شوی بهیر دی چې نه ښای له هغه د بحران په لا ژورتیا کې ګټه واخیستل شي. تر پرون پورې ځینو اشخاصو او کړیو ویل چې حنیف اتمر حکومت کې د پنځم ستون، داعش او ترهګرو مشر دی، هغه د پپېړۍ جلاد دی، خو نن د هغه په استعفا د مکر اوښکې تویوي! له هغې ورځې چې اتمر استعفا ورکړې، ډاکټر عبدالله عبدالله، امرالله صالح، د کندهار وکیل لالی حمیدزی، جمعیتیان او نور مخالفین وايی چې اتمر پیاوړی مدیر، کارپوه او هېوادپال شخصیت دی. په دې اړه امرالله صالح وايی« ښاغلي اتمر یو تکړه او متوازن ستراتیژیست او متفکردی، د ښاغلي اتمر استعفا د ملي یووالي حکومت لپاره یوه لویه ضایع ده.» د صالح په وینا، «د محمد حنیف اتمر استعفا د حکومت په مشرتابه کې د جدي اختلافاتو او شخړو ښکارندوي کوي او داسې ښکاري چې ولسمشر غني پر خپل ټیم هم باور نه لري.»

د امرالله صالح له خبرو ماشوم هم پوهیږي چې نوموړی، ښاغلي اتمر سره کومه خواخوږي نه لري، بلکې غواړي یوازې د خواخوږۍ په خبرو او تظاهر، د ولسمشر غني د کاري ټیم ترمنځ درځ پیدا او پراخ کړي او که وکولای شي ښاغلی اتمر هم ځان سره د «مرکزي حکومت په وړاندې د مزاحمت او سرخوږۍ!» په کومې ټلوالې کې راښکېل کړي.

بلخوا د تاند لخوا په یوه خپور شوي خبر کې ویل کیږي چې د افغانستان د ملي امنیت پخواني سلاکار محمد حنیف اتمر دوې میاشتې پخوا په دوبۍ کې له جمعیت ګوند سره کتلي او له دې ګونده یې په راتلونکو انتخاباتو کې د ځان د کاندیداتورۍ د ملاتړ غوښتنه کړې ده، خو ښاغلي اتمر څو ورځې مخکې وویل چې د ولسمشرۍ راتلونکو ټاکنو کې نه غواړي، ځان نوماند کړي.

مرکزي حکومت سره په ځینو برخو کې د چارو د سمون په موخه، اختلاف لرل او یا په دې برخه کې نېوکې، ناروا نه شي ګڼل کېدای، خو هغوی ته چې له داسې نیوکو ارګ سره د ټکر وسیله جوړوي، باید غوڅ ځواب وویل شی او څوک يي باید د توطيې په دام کې ونه نښلي!

د ۲۰۱۸ کال د اګست ۳۱ مه

سرلوڅ مرادزی

دافغانستان د ملي پرمختگ گوند دارالنشا:

 

نېټه ۱۳۹۷د وږي لسمه

د پښتنو او بلوڅو ورونو دروا او انساني حقونو د لاسته راوړلو په هکله دافغانستان د ملي پر مختگ گوند  په ټولو نړې غږ کوي چی پوره سل کلونه مخکې د نړې ستر زبرځواک ددی لوی باتور ملت پر سينه د ډيورنډ توره کر غېړنه کرښه  وباسله، د ټولو بشري حقونو اود نړېوال ميثاق خلاف دوه وروڼه سره جلا کړل.

اويا کاله وړاندي کله چی لوی هندوستان د پاکستان او هند پر نمونو سره جلا شول د نړې زبر ځواکونو د بلوځو او پښتنو باتور ولسونه خپل ناچله گوډاگي هيواد پاکستان اود هغه نظاميگری واکمنې په تحفه کې ورکړل له همغه تر دی دمه  دا ولسونه عام وژنی څخه تر ترور اودزندانونو په تورو کوټو کې ساتلي ددی باتور ولسونو زياتره مشران د زندان په تورو کوټو کې تر مرگه واچول شول.

همد اوس د پښتون ژغورنۍ لوی خوځښت د خپلو روا او انساني حقونو د خپلولو له پاره له بلوچستان څخه تر کراچی، باجوړ وزيرستان پښآور، لاهور، او اسلاماباد پوری سوليز لاريونونه وکړل او دوام لري.

زموږ گوند ددی لوی مېړني ولسونو دسرنوشت ،د حقونو ورکول غواړي موږ ټول گوند او پلويان او افغان ولس ددی باتور ولس د ټولو حقوقو د ور کړې ملاتړي يو موږ هيڅکله د ډيورنډ توره کر غېړنه کرښه  نه ده منلی او د خپل ولس او نړېوالو نه غوښتنه کوو چی ددی محکوم ولس دسرنوشت له پاره د پاکستاني نظاميگری اداری باندی فشار واچوي تر څو دا ستر ولس د خپل سرنوشت ټاکلو خاوندان شي.

موږ د وږي نهمه ټول ولس ته مبارکي وايو

ددی محکوم ولس يوالي غواړو

د پښتنو بلوڅو د مشرانو د يو موټی کيدو ارزو لرو.

عبدالچی مالک د افغانستان د ملي پر مختگ گوند مشر