اشغال یعنې څه؟

اشغال یعنې څه؟ایمیل

19.6.2018Majed Qarar
په نړۍ کې واړه هېوادونه تل د لویو هېوادونو په ایتلاف، ټلوالو او پاکټونو کې شاملېږي. دا په نړیوال سیسټم کې د بقاء او پرمختګ یواځېنۍ لاره ده. لامل یې دا دی چې د لویو قدرتونو له ټکنالوجیو، پوهنتونونو، تمویل، سترو پروژو، او پانګونو پرته کوچني هېوادونه ځان نشي جوړولای او ډېر کله ځان له سیمه ییزو او لویو قدرتونو څخه نشي ساتلای. ستر قدرتونه پر هر هېواد د خپلې ټکنالوژۍ، خپلو نورو امکاناتو لورېینه نه کوي او نه پر دغسې هېوادونو د جنګ پر مهال رحم کوي. د بې طرفۍ سیاست چې کومو هېوادونو پرمخ کړ، ټولو په اقتصادي، ټکنالوجيکي او نورو لحاظونو تاوان وکړ. افغانستان د همدې سیاست له امله دری سوه کاله منزوي شو چې نن هم په دری سوه کاله مخکې زمانه کې اوسېږو. له دوهمې نړیوالې جګړې را وروسته غربي اروپا د امریکا په ټلواله کې پاتې شوه. جرمني د امریکایي پوځیانو په حضور او شتون کې ځان په یوه نړیوال ځواک بدل کړ. فرانسې د امریکا په مرسته دغه کار وکړ. جاپان د خپل حریف او دښمن هېواد په مرسته خپل تعلیمي سیسټم ورغاوو او نن دا ټول د نړۍ سرلوړي هېوادونه دي. پاکستان خپل پوځ له خپل بادار انګرېز او اټوم له همدې زورورو هېوادونو ترلاسه کړ. نن په نړۍ کې هرڅوک چې هرڅه دی، د همدې ایتلافونو، ټلوالو او تړونونو برکت دی.
د افغانستان حالت بیا داسې دی چې نه د دین شو، نه د سادین شو. له انګرېز سره د جګړې سزا یې دا شوه چې نه یواځې د ګڼو نامسلمانو هېوادونو حریف شو، بلکې اسلامي نړۍ هم د انګرېزانو په اشاره افغانستان ته شا کړه.
پاکستان یې دښمني وکړه، سعودي یې دښمني وکړه، او عربي نړۍ تر پایه په اړیکو کې بې علاقتوب ورسره وښود. حتی د طالبانو امارت چې عربي نسخه یې تطبیقوله هم د اسلامي نړۍ حمایت یې ترلاسه نکړای شو خو تر امارت را وروسته راغلی د امریکا تر حمایې لاندې حکومت د ټولو مسلمانانو لپاره هم د سترګو تور شو. سعودي سږ کال د افغانستان ولسمشر ته بې سارې پروتوکول ورکړ. اماراتو همداسې. ټولو مو الوتکي میدانونو ته ور پرېښودې، او سفارتي اړیکې یې راسره پرانیستې. همدغه پاکستان چې هغه مهال یې د مستعمرې په سترګه را کتل اوس د خپل قوي حریف په سترګه را ته ګوري.
د دې ټولو ترڅنګ یو حقیقت دا هم دی چې لوی قدرتونه تل د وړو هېوادونو پر سر په رقابت کې وي. کله چې یو کوچنی هېواد د یوه بل هېواد ملاتړ ته داخلېږي، حریف لوی قدرتونه یې هلته د آزادي غوښتنې په نامه، د اشغال ضد تر بهانې لاندې او په مختلفو وسیلو نیابتي جنګونه پیلوي او تر هغو دوام ورکوي چې دا هېوادونه یا خپلې کومې ته وغورځوي یا یې لږ تر لږه دومره کمزوري کړي چې پر دوی تکیه پاتې شي.
د افغانستان په اوسني حالت کې د اشغال هغه ډنډوره چې پاکستان روانه کړې، د همدې دود برخه ده. پاکستان غواړي افغانستان تر خپل نفوذ لاندې کمزوری، محتاج، او آن پنځمه صوبه وساتي او عملا یې دا توان ثابت کړی هم دی.
د پاکستان د کویټې شورا او حقاني دغه کار په جګړه کوي خو یوه ډله نور پروژه وي غلامان یې بیا دغه کار په تظاهراتو، په اصطلاح مدني حرکتونو، او سیاسي فعالیت کوي او له هر ډول معقولیت او لرلید درلودلو پرته له افغانستان څخه د نړیوالې ټولنې پښې سپکول غواړي او دا له یاده وباسي چې د دې وطن په رګ رګ کې نن د نړیوالې ټولنې د مرستې وینه چلېږي. د ټول هېواد عواید د دې هېواد شل سلنه عادي بودیجه نشي پوره کولای او که نړیواله ټولنه نه وي، افغانستان به بیا د سیمه ییزو کوچنیو هېوادونو د چور، خرمستیو او وحشتونو ډګر وي. دلته به جیش محمد الوتکي را تښتوي، القاعده به له دې ځایه پر نورو بریدونه کوي، ریاض بسرا به په خپل هېواد کې خلک وژني، دلته به ځان ورته چاغوي، افغانان به په یوه ټلیفون پسې کویټې ته ځغلي او په نړۍ کې به مو دری هېوادونه د رذالت لپاره په رسمیت پېژني.

د سولی کاروان :

 

دسياست کونکو، سياسي گوندونو د توجو وړ ټول افغان ولس پوره پوره خبردي چی د هلمند اتلانو ۷۰۰ کليومتره منزل د روژی په مبارکه مياشت کې په پښو تر پلازمېني کابله سرته  ورساوه :

پوښتنه ؟ دا ولسونو د کومې موخې له پاره دا لوی منزل پلان کړ ؟

ددی اتلانو سره په لار کې پراته ولسونو ددی ستر هدف د پېلی کولو ملاتړ وکړ؟

بی له شکه دا هدف پوره انساني، ملي وطني دی  نو په لار کې پرتو خلکو ددوی هرکلی وکړ حتی د غزني ولايت نجونو په ترانو ددوی د کاروان بدرگه سرته ورسوله.رنو دوستانو داسی بېلگې په نړې کې هم سرته رسيدلي د چين په ولسي جمهوريت کې چی ديکتاتور رژيم په واکې وو هم دا ډول لاريون شوی چی په انقلاب بدل شو ،په اروپايي هېوادو کې دا ډول بېلگې شته چی مثبتی پاېلی در لودی .

زموږ په گران هېواد کې چی   د شاهي  رژيم واکمني وه د شبرغان د گازو ،نفتو  تفاحوساتو کار گرانو ، د ننگر هار د ناوی پراختېا کارگرانو تر کابله د روا او صنفي غوښتنو له پاره لاريون وکړ خو په تاسف چی دوخت رژيم د لاريون مشران وځپل زنداني کړل.

دا دسولی کاروان موخه د ټول ولس او سياسي ملي مترقي گوندونو ملاتړ ته اړتېا لري دا ځکه چی ۴۰ کاله اوږدې جگړی نور ولسونه دی ته اړ باسلي چی د جنگ په ټولو اړ خونو غږ کړې چی جگړه ودروي سوله غوره کړي د پرديو لاس وهنه بنده شي بين الافغاني خبری پېل او جنگ ته د پای ټکې کېښودل شي. اوس چی دسولی کاروان تر کابله رارسيدلی ټول ولسونه، سياسي گوندونه بايد له خوبه را ويښ اوددوی ملاتړ وکړي .

درنو دوستانو د قلم او خبرو شننونکو څخه  په درنښت هېله کوم چی که غواړی سوله راشي ټول ولس ارام شي وطن ښېرازی خواته گامونه واخلي همدا گز او همدا ميدان .

محمد اقا کوچی

طالبانو سره اوربند، د افغانانو د خوښۍ اوښکې وبهولې!

په یوه وېډیو کې چې د «کابل ټکی کام» په مټ خپره شوې، په کندهاري ویینګ(لهجه) د سولې یو ارمانجن ځوان په ژړا او چیغو طالبانو او د هېواد پوځي ځواکونو ته سوال او زارۍ کوي چې «جنګ بند کړۍ او سوله وکړۍ. نوموړی وايي څلور زامن مې دي ټول قتل شي، خو چې ستاسو جوړه او سوله وشي»
په ژړه غوني غږ، د دغه ځوان د روغې جوړې او سولې سوال ته، داسې افغان نه شي موندلای چې ونه ژاړي او اوښکې توی نه کړي!
د اوربند او دایمي سولې په اړه د ټولو افغانانو د زړه غږ یوشان دی، ټول د سولې ارمانجن دي او تر خوراک او څښاک مخکې سوله غواړي!
د افغانانو همداسې تندې او هیلې ته په درناوۍ، د هېواد ولسمشر اشرف غني د روژې د مبارکې میاشت له ۲۷مې د اختر تر پنځمې او پرون يي تر نا مالوم مهاله طالبانو سره اوربند اعلان کړ. طالبانو هم چې سینه کې افغان زړه لري او ځان د افغانانو په دردونو او کړاوونو دردمن بولي، د ولسمشر غږ ته هرکلی ووایه، د اختر درې ورځې يي اوربند پلی کړ او تمه ده چې دا اوربند لاپسې وغځیږي او په پای کې هېواد ته دایمي سوله راوړی!
د اوربند په اړه د افغانانو خوښي او خوشالي هیڅ حد نه لري. په تېرو څو لسیزو کې دا لومړی کوچنی اختر دی چې افغانان يي بې جګړې تېروي او د اوربند له برکته د جګړې د تورې او اوږدې څمڅې په بل سر کې د سولې د رڼا څرک ویني.
د کندهار ۵۰ کلن خوږه پخوونکی شمس الدین د خپلو دوه زامنو سره خوږه پخوي، وايی کله چې ما د اوربند په اړه د دواړو لورو او خلکو خوښۍ ولېده، هیڅ باور مې نه راته او له ډېرې خوښۍ مې کړايي وسوځید او اوبو ته مې وغورځاوه. همداراز فیض الله د کندهار د هوايي ډګر سرتیری، وايی خپل کلي ته شپږکاله وروسته ولاړ.
د ننګرهار د خوګیاڼو په میمله کې ولس، سرتیري او طالبان چې ګاډي کې ګډ سپاره دي، وايی چې دا اختر غبرګ اختر دی او موږ ټول سوله غواړو.
د طالبانو سرګروپ (زرقاوي) وايی په کامې ولسوالۍ کې مو شیریخ وخوړ او په ټوله لار ځای پرځای راته د سرتېرو لخوا هرکلی او د اختر مبارکۍ وویل شوه.
د اختر په دوهمه ورځ هم ولسمشر غني په خپله وینا کې د اعلان شوي اوربند ملاتړ وکړ او ویې ویل، «څو ورځې مخکې چې د اوربند لپاره يي امادګي نیوله، اکثرو شک درلود او فکر یې کاوه چې اول به طالبان دا ونه مني، بل به دا څنګه عملي کېږي؟ خو له اوربند سره دا شکونه او ابهامات ختم شول او همدارنګه له اوربند سره د ډېرو سیاسیونو او تحلیلګرانو فرضیې غلطې ثابتې شوې»
همدا راز ولسمشر زیاته کړه« د افغانانو دغه ابتکار ثابته کړه چې استثنايي خلک دي او ډېر هغه کارونه چې په نوره نړۍ کې ناممکن دي دلته واقع کېدای شي.»
د اوربند او سولې په اړه، له بده مرغه ځینې کړۍ اوس هم دې بهیر ته د شک او دښمنۍ په سترګه ګوري او وايي چې په دې اړه ملي او نړیواله اجماع نشته. له دې ډلې یو هم امرالله صالح او بل يي عبدالرب رسول سیاف دی. ځینې دا هم وايي« فریب نخورید، اتش بس بهانه است. هردوطرف جنگ را پشتون ساخته اند، هم طالب و داعش پشتون است و هم حکومت در اختیار پشتونها! در این میان فقط دیگر اقوام به نابودی کشانیده شده اند، افغان پيپر»
د خبرې رسنۍ جمهور، د رپوټ له مخې امرالله صالح وايی« ما آگاهی از بحث ستراتیژیک، منطقوی و دلایل اجماع جهانی مبنی بر اینکه به یک بارگی طرفدار آتش بساند نداریم. او با طرح 13 نکته و پرسش درباره آتشبس کنونی در کشور، نسبت به آن به دیده شک و تردید نگریسته است.»
امرالله صالح دا هم زیاتوي« همین اکنون سخن از سه پرچم و سه بیرق است. بیرق ملی که از آن دولت دفاع میکند و حرمت میکند. پرچم طالبان که از آن نیز با سلاح حراست میشود. استفاده از پرچم مخلوع حکومت مجاهدین نیز به عنوان نماد ضد طالب در حالت گسترش است، دا لیکه ما پنډه کړې ده»
بل پلو سیاف هم وايي «د دواړو لوریو تر منځ پر شوي اوربند خوښ نه یم ، طالبان باید به سملاسي توګه وسلې پر ځمکه کیږدي او د سولې له پروسې سره دې یوځای شي. کابل ټکی کام»
خو ولسمشر غني وايی« د سولې په اړه په ملي کچه اجماع موجوده ده» او زیاتوي«د دغې اجماع ښه نمونه د اختر لمانځه په وخت جوماتونو او عیدګاه ګانو کې د طالبانو او حکومتي افرادو په ګډه لمونځ ادا کول دي. دواړو طرفونو د معمول خلاف د سولې او خوشالۍ ترانې زمزمه کړې، چې دا خبره د دغې اجماع په رښتینولۍ او صداقت دلالت کوي. په لوګر، کندهار، فاریاب، کندز، زابل، میدان ښار، ننګرهار، لغمان او په ټول هېواد کې د اختر په خطبو کې فضا کاملاً بدله وه، ټولو دیني علماوو د اسلام له نظره د سولې په ارزښت، اهمیت او ضرورت ویناوې کړي دي.»
خو د اوربند او سولې په اړه د امرالله صالح او نورو مخالفینو د ادعا په توپير، نړیواله اجماع هم شتون لري.
د علماوو نړیوالي ټولني (الاتحاد العالمي لعلماء المسلمين) «د افغانستان اوربند ملاتړ وکړ، هغه یې یو مبارک اقدام وباله. او له ښکیلو اړخونو یې وغوښتل چې افغانستان کې د سولي او امن لپاره دې دا اوربند تر سولې پوري وغځوي او دا یې موجوده وخت کې د افغانستان لپاره خورا مهم بللی دی.»
د دې ټولني مسوول شیخ علي محيي الدین القره داغي له دولت او طالبانو په ټینګار غواړي «دا اوربند باید په سوله بدل کړي، کابل ټکی کام»
بلخوا اروپايي ټولنې، امریکا، برتانیه او د ملګرو ملتو ټولنې ټولو په یوه غږ له اوربند او افغان سولې خپل ملاتړ اعلان کړی.
د امرالله صالح د دې غولوونکې ادعا په اړه چې وايی«چرا هیچ یک از شخصیتهای مهم و مطرح حوزه ضد طالبانی در جریان جزییات این آتش بس قرار ندارند؟ او یا د نوموړي د دې ادعا په اړه چې وايي «همین اکنون سخن از سه پرچم و سه بیرق است. بیرق ملی که از آن دولت دفاع میکند و حرمت میکند. پرچم طالبان که از آن نیز با سلاح حراست میشود. استفاده از پرچم مخلوع حکومت مجاهدین نیز به عنوان نماد ضد طالب در حالت گسترش است» د سولې شورا مشر کریم خلیلي وايی«د طالب مشرانو سره مو د ویډیو کنفرانس له لارې خبرې کړي، په کراتو د جمهور رئیس او د سولې د عالي شورا له خوا هم دا اعلان شوی، چې مونږ یوه باعزته سوله غواړو، د طالبانو تسلیمیدل نه غواړو، په کراتو مو ویلي، هرڅوک چې، د طالبانو د تسلیمیدلو شعارونه ورکوي، هغوی ورته لاره ورکوي، مونږ د دواړو غاړو عزت غواړو، که هغوی د کوټه سنګي د پل په ساحه کې د ټوپک پرته خپل بیرغ اوچت کړي، ایا دا کوم برترې ده، زه په دې باور یم چې دا حق ورکړو هرطالب چې د طالبي جنګي سیاست یا د جنګي سیاست څخه لاس واخلي، خپل بیرغ که په هرځای کې پورته کړي، مونږ باید پرې اعتراض ونه کړو. په کابل کې ټول سیاسي جریانونه خپل خپل بیرغونه لري.»
امرالله صالح د «پرچم مجاهدین در حالت گسترش است و شخصیتهای مهم و مطرح حوزه ضد طالباني» له لمسوونکو ادعاوو وراخوا، خپله ۱۳ ماده یزه لیکنه کې نورې ادعاوې هم عرضه کوي او زیاتوي« من اطلاع دارم که مردم با ناامیدی از روش دولت خود تلاش به مسلح شدن و مقاومتهای مردمی دارند»
اوس نو خبره ښکاره شوه، د اوربند او سولې په وړاندې امرالله صالح او هغه ته ورته کسان لکه ضیا مسعود به په شمال کې اسلامي جمعیت او نورو ډلو ته وسلې ویشي او د دوی په ژبه« مقاومت های مردمی!» ته به هڅول کیږي او بلخوا ننګرهار کې به د سولې نور دښمنان د اوربند په مهال عام ولس وژني. دا ځل به جمعیت شمال او داعش به ختیځ او سویل کې جګړه مخ ته وړي.
خو دواړه ډلې باید وپوهیږي افغانان به په دواړو جګړه مارو ډلو بریالي شي او دایمی سوله او امنیت به خپل کړی.
د ۲۰۱۸ کال د جون ۱۷ مه
سرلوڅ مرادزی

ملت، مليت، ملي ستم، خراسان او د ستمیانو شر او شور

 15.6.2018zerakyar
پنځمه بـرخـه
ماته یې هـیواد دوستي مهـمه ده، نه عـقـیـده لکه د موســوي
تاریخ د نن ورځې د ارزښتونو او واقعیتونو په تله کې تلل، د تاریخ سره ناځواني ده ، ذهـنګري ده، او بې انصافي ده. که په یـو چا باندې د مزدور سرتیري ټاپه وهـل روا وګڼـو ، نو باید دیته هـم چمتو وو چې لـږ تـر لږه ځانـونه مـزدور قـلم وا لان حس کړو. زما په ماته ګوډه تجربه،یو څوک چې په یوه موضوع لږ پوهيـږي، ښایي د هغې په اړه بنسټي/افراطي دریځ ونیسي. د دې سرچپه، هرڅومره چې یو څوک په یوه موضوع کې د برلاستیا خاوند وي، هغومره له بنسټي دریځ نه ډډه کوي او عقلاني او استدلالي دریځ نیسي.
ماته څو ورځې وړاندې، یو پوه او خورا سپیـن ږیري افغان یو کتاب ګوټی (رساله) را ولیـږه، د دې هیلې سره چې ویې لـولـم او څه پـرې ولیکـم. کـور دې د هـر یـوه لیکـونکي، خپروونکي او رالیـږونکي ابـاد وي! د کتاب ګـوټي په مخـپاڼـه کې یوازې د لیکـوال فامیلي نوم چاپ شوی دی ، نه د هـغـه ټـول نـوم. ما داسې وانګیرله چې کتاب به په پټ (مستعـار) نوم خپور شوی وي؟ ما لا تـر دې ګړۍ ، په کمپـیـوټـر کې د افغانـستان ولایـتـونه ګـز کـړل، خـو د مـوسـوي ټـول نـوم مې و نـشو مـیـندلی. له نیکې مرغې، هغـه سپـین ږیري افغان ډاډ راکړ چې د لیکوال نوم واقعي دی او دی به یې راته لومړی نوم هـم را پـیدا کړي. هغه را ته نن (۱۹ می ۲۰۱۵) د استاد موسوی ټـول نوم پـه دې ډول راکـړ: سـیـد حـسیـن مـوسـوی.
د لیکوال نوم او د کتاب سرلیک یې دی:[سـید حسین] مـوسـوی، سال ۱۷۴۷ مـیلادی بــازتــولـد یـک کشـور کهــن. خپروونکې: افــغــاني ټـولــنه ، امریکا. چاپخــونه : اداره ترجمه و تحقیـق الـعلـم، پـیښور ، ۱۳۸۴تله= اکتوبر ۲۰۰۵. په 

په افغانستان باندې د پخواني شوروي اتحاد له یرغل (دسمبر۱۹۷۹ ) راهـیسې تر نن پورې یـو شـمیـر دیـومـزاجه او اورپکي (متعـصب) تاریخ لـیکـونکي راوتـلي دي. زما په اټکل، موسوي دغه ډول اشخاص په «آقای ٫چهره نما٬٬» مخاطبوي. د دغې ډلې په مقابل کې سیـد حسین مـوسـوي (شعله ګوند ته منسوب) افغان دی، افغانستان پرې ګران دی، د کاغـذ په مخ پـرتې توطئې ماتوي، د ستمیانو د داستان په څیرولو پسې یې ملا تـړلې ده، او د څیـړنې څـرګنـد پـولیس دی. ښووانـد موسوي په خپل یاد کتاب کې د افـغان ملت او هـیواد دوستۍ په نوم د قـلـم تـوره ویـستلې ده. د خپل هیواد د تاریخ د روغې پوهې لپاره یې اغیـزمنه ژبه کارولې او قانع کوونکی لاریې نیولي ده. د موسوي د رسالې په هـر پـړه کي (پراګراف) کې د معلـوماتو روښان تنظیم، ملي احساس او هیواد دوستی خوندي شوي دي. په لڼده وینا د استاد موسـوي رسـالې، لـه ۱۹۹۲ راهـیسې د متعـصبـو اشخاصو د تـاریـخ لیکنې پـهلـوانۍ تـه یـو کـلک انتـقـادي او تحلیلي مورچل (سنګـر) نیـولی دی. زه هـر افغان او هـر متعـصب ته د ښووانـد موسوی د رسالې د لوستلـو سـپارښتـنه کـوم
استاد موسوي د «آقای ٫٫چهره نما٬٬» پام هغه څه ته را اړوي چې په سیاسي ژبه کې ورته «کـم بـر فاشـیزم» (نیرو ګیژ فاشیزم) ویل کیـږي: «آقای ٫٫چهره نما٫٬» د ډیورند د رټلې لیکې په دواړو خواو کې میشتو پښتنوته په سپکه سترګه کسي: «جـز به درد اجیرشدن و جنګیدن و چپاولګری در رکاب لشکـر های مهاجم و غارتګر حکمران منطقه، نمی خوردند.»۴۷مخ

ځما ځیرکیار په اند، دغه ډول دریځ چې یو څوک پکې خپل سیال یا مخالف اړخ خـبـیث او بـدجنس انځور(ترسیم) کړي، د هـیټـلـري او استبدادي افکارو نه الهام اخلي. رواندا چې تقریباَ د افـریقې په منځ کې یو کوچنی هیواد دی، په ۱۹۹۱ کې یې ۷،۷ ملیون وګړي لرل. دغه هیواد په ۱۹۹۴ کې د سل ورځنۍ قـوم وژنې سره مخامخ شو: د توتسي قبیلې نیم ملیون تر یو ملیون انسانانو پکې خپل ژوند له لاسه ورکړ، دوه سوه زره توتسیان کډوال شول، او د یو نیم لک تر دوه نیم لکه ښځو شخصیت د جنسي تجاوز په واسطه ویجاړ شو. ټـول ټـال، ۷۵٪ تـوتسیان ووژل شول. هـوتو قـبیلې به د خپل ریډیـو له لارې په خپلو ډنډورو کې د توتسي قبیلې غړي ټیټ او بې ارزښته معرفي کول: مار او ګونګـوټۍ (قـانغـوزک) به یې ګڼل. ولې؟ د یـو چا یا یوې ډلې بدجنس او خبیث ګڼل یوه روحي عملیه ده چـې نـور پکې له انسان نه ټـیټ ګڼل کیـږي او له دې امله د دې وړتیا نـه لري چې اخلاقي پاملـرنه ورتـه وشـي. هر څـومره چې د مخـالفـو اړخونو کړکیچ کلک (جـدي) وي، هـغـومـره یې تـر منځ روحي واټـن(فـاصله) غـځـیـږي. بـلاخـره دغـه روحـي پـړمختـګ( نـزول) په اخـلاقي محرومیت اوښتلـی شــي: محرومې شوې ډلې ته معمولاَ په جنایي، شـریره او سپکه (حقیره) سترګه کتل کيـږي، یعنې د عـزت او درناوي وړ نه ګـڼـل کیـږي. يوه ډله چې دغـومره ټـیټه او بې عـزته معرفي شي، نو بـیـا یې په مقابل کې تجاوز او تعـذیب اسان او روا ګـڼل کیـږي.په سهیلی ختیزه اسایا کې کمبودیا یو هیواد دی چې د وګړو خورا غټه برخه یې( نږدی ۹۵٪) د خمـیر قــوم جـوړوي. پاتي ۵۰٪ یې ویتـنامیان، ۱٪چیـنایان، او ۴٪ یې نـور قـومـونه دي. خمیـر یې رسمي ژبه ده. کله چې خمیر روژ(سور خمیر) په۱۹۷۵ کې قدرت ونیو، د کمبودیا نفوس تقریباَ ۷،۳ میلیون و. د خمیر روژ شاته کمونیسټي چیـن او پانګه واله زبرځواکه امریکا ولاړ وو. خمیرروژ(سور خمیر) په زور سره یو ډول ابتدایي بـزګریز کمونیزم پلی کاوه. د خپـل قـدرت په څلـور کالـونو کې ( ۱۹۷۵تر ۱۹۷۹) خمیر روژ، د نږدې دوه ملیون هیوادوالو ژونـد پای ته ورساوه چې هغـه مهال نـږدې ۲۵٪ نـفـوس کیده. د خمیـر روژ یـو منځکـوره (متـوسـط) مشر کانګ کیک اِیو ویلي وو: « ژوندی ساتل دې ګټه نـلـري، وژل دې تـاوان نـلـري.»(یعنې څوک چې د سور خمیـر په شان نه وو، ژوند یې هیڅ ارزښت نه لاره). په ویټـنام کې د امریکایي قـواو له جنرال ویلیم ویسټـمورلیڼـډ نـه واورئ: «شرقیان[ اورینټـلز]، د غـربیانو په شان ژوند ته په عـین ډول جګ ارښت نه ګوري. په شرق[اورینټ] کې ژونـد ډیـر دی او ارزان دی.» لـیکـوال جـویل بـریـنکلي په ۲۰۰۸ او ۲۰۰۹ کې کمـبــودیا تـه ور ستـون شـوی و او هـلـــته یې د خلکـو نه هـیریدونکې تریخ روحی زجـر (پوست تروماتیک ستریس ډیس اورډر) ولید چې راتلونکی نسل به یې هم خـوند وڅکي. د لاندې کتاب لیکوال برینکلي، له ۲۰۰۶ راهیسې په سټانفورډ پوهنتون کې د ژورنالیزم پوهاند دی.]ـ ځیرکیار

Joel Brinkley, Cambodia’s Curse: A Modern History of the Troubled Land( Public Affairs: Paperback 2012), pp.39-40. For a compact stydy see Bruce Sharp,“Counting Hell: The Death Toll of the Khmer Rouge in Cambodia” [29 May 2015].For general information on genocide see Samuel Trotten and Paul R. Bartrop, Dictionary of Genocide(London: Greenwood Press, 2008). For comparing fascism and communism, read political scientist Vladimir Tisnaneanu, The Devil in History: Communism, Fascism, and some Lessons of the 20th Century. University of California Press, 2014

افغان سید حسین موسوي هم «آقای ٫٫چهره نما٬٬» د بشپـړقضاوت په خطر پـوهـوي ـ د هغه قضاوت په خطر چې غلي فاشـیزم یې چورلیـز (محور) جوړکړی دی: «آیا میدانید که فاشیزم هـټـلری قـبل از پرداختن به آن جنایات هولناک در جنګ دوم جهانی که وجدان جامعهٔ بشری از آن معـذ ب و بهانه ای ګردیده در دست صهیونیستهای اسرائیل در کشتار خلق فلسطین، به کدام تبلیغات نژادپرستانه یی اشتغال داشتند؟ وقتی هـیتلر بعـد ازکسب قدرت لا اقل (۶) ملیون یهود بی پناه را در کوره های آدم سوزی به آتش کشانید، می توانی بنویسی که جناب عالی و سایر هـم قطاران تان چه نقشه ای برای ملیت پشتون در سر دارید که چنین بی باکانه حکم به ٫٫درد نخـوری٬٬ آنها می نمایید، نکند نقشه هایی از قبیل ٫٫رواندا٬٬ و نسل کشی در میان باشد و مردم افغانستان از آن اطلاع ندارند؟». موسوي زیاتوي چې: «در اینکه طبـقه حاکـمه ملیت پشتـون غارتګـر و چـپاولګـر بـوده هیـچ جای شکـی وجود نـدارد، اما این مساله تنها منوط به طبقه حاکمه آن ملیت نګردیده، خصلت طبقاتی تمام طبقات حاکمه در تمام ملیت ها از پشتون، تاجـیک ، هـزاره، روس، ازبک، جـرمن، انګـلـیس، فـرانـس… غـارتـګـری و چـپاولګـر یـست. ٫٫آقای محترم٬٬! اګر کسی بیایـد و با تکیه بـر غـارتګری ها، چپاولګـریها، خـود فـرو شـیها، قـاچـاق بریها و مـیهـن فـروشیهای مشهـود و مستـنـد ربانـی، مسعـود، فهـیم، دوستـم، مزاری و سایریـن؛ بنـویسـد کـه بـلی، ـــ ٫٫هــفت کـوه ســیاه در میان٬٬ـــ تمام ملـیت تاجیک و ازبک وهـزاره چـپاولګـر، میـهـن فــروش و چــنان و بــهمان است، آیا آن قــضاوت را صائب میــدانی و یــا چــطور؟» (۵۰تر۵۱مخونه). زما ځـیـرکیـار په انـد، د هغـه چا نـوم پـه درنـاوي یـادیـږي چې سـر یې د خـیـټـې د پـاسه وي، خوهـغـه څـوک سـپک وي چـې سـر یې د خـيـټـې لانـدې وي!په دې کتاب د استاد سـید حسین موسوي سر د خيټې د پاسه دی.

د افغاسنتان دملي پرمختګ ګوند د اجرائیه شورا او دارالانشا ګډه غونډه د ۱۳۹۷کال د غبرګولي په ۲۲ مه دملګری استاد عبدالحی مالک تر مشرۍ لاندې جوړه شوه

د افغاسنتان دملي پرمختګ ګوند د اجرائیه شورا او دارالانشا ګډه غونډه د ۱۳۹۷کال د غبرګولي په ۲۲ مه دملګری استاد عبدالحی مالک تر مشرۍ لاندې جوړه شوه

 

په غونډه کې د اجرائیه شورا او دارالنشا ټولو غړو حضور درلود .

د غونډې په پېل کې ملګری  مالک د ګوند د مشرتابه نوی غړي د ګوندرهبری ته معرفی کړل او ورپسی یی  د هیواد په اوسنیو حالاتو هر اړخیره رڼا واچوله،او د ګوند د مشرتابه غړو پاملرنه یې د هغوې درنو مسؤلیتونو ته راواړوله وروسته د غونډې اجنډا  ګډونوالو ته وړاندې او د رايو په اتفاق تائید شوه .

  1. د 1397 ل کال د غبرګولي په ۱۱ مه د ګوندي کنفرانس د اسنادو تائید ول،
  2. د ګوند په تګلاره او اساسنامه کې د تعدیلاتو تائیدول ،
  3. د ګوند د اجرائیه شورا او دارالانشا د غړو لست تنظیمول ،
  4. دملي پرمختګ ګوند دچارو د سمون لپاره د کمیسونونو او شعبو جوړول ،
  5. د کابل ښاري ګوندي سازمان لپاره دملګری مورچل توظیفول ،

همدارنګه غونډې پریکړه وکړه چې په هرو ۱۵ ورځو کې باید د دارالانشا غونډی او په هرو ۳ میاشتو کې د اجرائیه شورا غونډی په نوبتی ډول دایری شي. اوهم  پریکړه وشوه چې د ګوند  اساسنامه او برنامه دی وروسته له تعدیدلاتو د ګوندي سازمانونو په واک کې ورکړل شي. د ګوند ټولې مصوبې باید د ګوند په ویبپاڼه کې خپرې شي. همدرانګه په ننۍ غونډه کې دګوندی کارونو دلا ښه سمون لپاره لاندی   شعبی  او کمیسونونه جوړاوتصویب شول .

  1. د ګوند د تشکیلاتو شعبه
  2. اسناد او راتباط شعبه
  3. مالي چارو شعبه
  4. د تبلیغ او فرهنګ کمیسون
  5. د نظارت او کنترول کمیسون
  6. د تفاهم او ارتباط کمیسون

د ګوند د ثبت او راجستر لپاره هر اړخیز بحث وشو او په پایله کې ددغه کار د سرته رسولو لپاره لازم هدایت ورکړل شو ،

همدارنګه د کابل د ښار د نواحیو د ګوندي سازمانونو د فعالولو لپاره ملګری محمد غفار مورچل دمشخص کار دنده وسپارل شوه ،او پردی تاکید وشو چی دیو پلان له مخی د کابل ښار ګوندي شوراوی فعاله شی .

 

 

 

 

 

د افغانستان د ملی پرمختګ گوند د کنفرانس پرېکړه ليک

 

کابل ـــ د ۱۳۹۷ م کال د غبرګولي ۱۱

د افغانستان د ملی پرمختګ ګوند کنفرانس چې  په هغې کې د افغانستان د ملي ګوند د مرکزي شورا قاطع اکثریت غړو ، د وطن د ترقۍ ګوند یو شمیر مشرانو ، د پوهنتونونو استادانو  ، ځوانو محصلانو ، ښځو ، د افغانستان دننه او بهر د ګوندي شوراګانو مسؤلینو او ګوندي کادرونو په حضوري او یا تیلفوني توګه د کنفرانس له دایریدو او په هغې کې د ګوند د مرکزي شورا دریس ملګري عبدالحي مالک او یو شمیر نورو مشرانو له وینا ګانو او څرګندونو څخه غوڅ ملاتړ څرګند کړ او هغه یي د ګوند د راتلونکي پراختیا او جګړي ځپلي افغانستان ته د سولي او ارامۍ په راوستلو کې د اهمیت وړ وبللي او هغه یي د ګوند د عملي اجراتو د پروګرام په توګه وګڼلی .

د کنفرانس ګډون کوونکو چې د ګوند په نامه کې بدلون راوست او هغه یي ( د افغانستان د ملی پرمختګ ګوند  ) په نامه یاد کړ ، مرکزي شورا او ګوندي لوړ ارګانونه یي ورغول ، د ګوندي مهمو اسنادو لکه برنامي ، اساسنامي او ګوندي پالیسۍ د نوي کولو هدایت یي ورکړ ، د ګوندي کار او فعالیت د لا وړاندي تګ په موخه لاندي برخې په خپلو پریکړو کې  برجسته کوي :

۱ ـ  د افغانستان د ملی پرمختګ ګوند هغې برخو چې تر اوسه د افغانستان د خلکو له ګوند سره د یووالي په یوه ناکام بهیر ، اخته وو په دي برخه کې یي د د دوه نیمو کلونو څخه زیاته موده په بي نتیجې هڅو تیره کړه د ګوند د ثورد۱۷  نیټې د اعلامیي او د اوسني کنفرانس له دایرولو سره سم له هغې سره پریکړون اعلانوي او د نوي یووالي او جبهو جوړولو له پاره چې هلته په کې د ریښتونې هېوادنې ِغورځنګ په موخه د کار اراده موجوده وي تازه هڅې پیل کوي او په دي لاره کې د هېواد ټولو وطنپالونکو او ډموکراتیکو ځواکونو ته بلنه ورکوي چې په ریښتونې توګه له شرط پرته په خپلو کې یو موټی شي . ګوند خپله هم د یوه داسي غورځنګ له راوتلو او پیاوړي کېدلو کلک ملاتړ کوي او ورته عملي کار پیلوي .

۲ ـ د افغانستان د ملی پرمختګ ګوند د مرکزي شورا او د نورو لوړو ګوندي ارګانونو ( دارالانشا او اجرائیه شورا ) د غړو فهرست چې د کنفرانس د ګډون کوونکو له خوا تاييد شو سر له نن د اعتبار وړ بولي .

۳ ـ  د ګوند دارالانشا ته دنده سپاري چې د ګوندي کار د پیاوړي پلي کولو په منظور ګوندي څانګي ورغوي او په دي اړوند له بدلونونو څخه د هېواد دننه او بهر ګوندي شوراګاني خبري کړي . همدارنګه ګوندي شورا ګاني و هڅوي چې د لاندنیو شوراګانو د رغولو ، د غونډو د جوړولو ، ګوند ته دنوي غړو په تیره بیا د ښځو او ځوانانو د ډیرو تکړه استازو جذبولو ته عملي تدبیرونه ونیسي ، د ګوندي ونډي او بسپني د سمي راغونډولو او د تبلیغاتي چارو د بهتره سازمان ورکولو کار ته کلکه پاملرنه وکړي .

۴ ـ  ګوندي شوراګاني ګمارل کیږي چې د ګوندي برنامي ، اساسنامي ، ګوندي پالیسۍ او نورو ګوندي اسنادو منځپانګې د ګوندي غړو او خلکو د خبرتیا په خاطر د ټولو ممکنو رسنیزو وسایلو له لاري خپري کړي او خلک په دي باوري کړي چې د افغانستان د ملی پرمختګ ګوند یو ډموکراسۍ پلوه ګوند دی چې د نړیوالو سره د ښو اړیکو د لرلو پر بنسټ له جګړي ، بي وزلۍ او ټولنیزو نابرابریو څخه د خلاصي او ډموکراتیکي افغاني ټولني د جوړولو په موخه هڅه او هاند کوي .

۵ ـ  د ګوند اجرائیه شورا ، دارالانشا دنده اخلي چې د ګوند نړیوالو اړیکو پیاوړي کولو او اغیزمن کولو ته زیاته پاملرنه وکړي . له دي لاري باید ګوندي غړي د معاصري ډموکراسۍ له مفکورو سره پوره بلدتیا ومومي او د ګوند له ډموکراسۍ پلوه مفکورو او پالیسۍ څخه د نړۍ ملي او ډموکراتیک ګوندونه خبر کړي . همدا رنګه هغوي وهڅوي چې په خپلو حکومتونو د اغیز اچولو له لاري په افغانستان کې د ترهګرۍ او جګړي د بندولو په انساني کار کې مرسته وکړي او ګوند په نړیوالو مسآلو کې تل روښانه دریځ ولري .

۶ ـ د افغانستان له ډموکراتیکو او وطنپالونکو ګوندونو ، ګروپونو او خپلواکو شخصیتونو سره چې د جګړي ، ترهکرۍ ، فساد ، ټولنیزو نابرابریو ، مافیا او نورو منفي مظاهرو او اعمالو ضد دي او په ډموکراسۍ او اجتماعي عدالت باور لري په لمړي ګام کې د جبهو جوړولو او په یو بل د باوري کېدو څخه وروسته ، د یووالي په لور له هغوي سره د رهي کېدو پراخې او هر اړخیزي هڅې وشي .

۷ ـ  د ګوند اجرائیه شورا او دارالانشا ته دنده سپارل کیږي چې په لمړي سر ګې د افغانستان د اسلامي جمهوریت د عدلیي په وزارت کې په نوي نامه د ګوند د راجستر کېدو له پاره ټولي اړیني لاري چاري ولټوي . د هغې سره سم د کنفرانس د ګډون کوونکو وړاندیزونو ته په پام ،  په برنامه ، اساسنامه او د ګوندي پالیسۍ په لیکو کې د اړینو بدلونونو د راوستلو طرحي جوړي او ژر تر ژره د ګوندي کنګري د جوړولو له پاره تیارئ بشپړي شي .

۹ ـ ګوند دنده اخلي چې د ګوندي اسنادو له مخې په هېواد کې د ډموکراسۍ د تامین په موخه ، د هېواد په ټولو ټاکنیزو فعالیتونو کې فعاله ونډه واخلي ، چیري چې امکان شته ګوندي وړ نوماندان په ګوته او هغوي د ولسوالیو ، ښاري ، ولایتي شوراګانو او د ملي شورا جرګو ته په ټاکنیزو سیالیو کې بریالي کړي . چیري چې دا امکان نشته د نورو وړ استازو له بریالي کولو ملاتړ وشي .

۱۰ ـ  کنفرانس د ګوند ټولو  څانګو ته چې د هېواد په دننه او بهر کې فعالیت کوي دنده سپاري چې د کنفرانس د پریکړو د پلي کولو له پاره اړین تدبیرونه ونیسې ، کاري پلانونه جوړ کړي او د هغوي د اجرا تو رپوټ د ګوند دارالانشا ته وړاندي کړي .

۱۱ ـ کنفرانس د هغه نیابتي جګړي کلکه غندنه کوي چې د افغانستان په مځکه نښتې او د افغانانو زیاتي ځاني ، مالي او معنوي هستئ یي له منځه وړي . په سیمه او نړۍ کې په ټولو ډموکراټیکو  سازمانونو  ، نهادونو او خپلواکو شخصیتونو غږ کوي چې د جګړي په مخنیوي کې له افغانانو سره مرسته وکړي . له نړیوالي ټولني په کلکه غواړي چې د افغانستان د سوځونکې جګړي په قابو کولو کې عملي مرسته وکړي او همدارنګه د افغانستان د ملي یووالي په حکومت غږ کوي چې په دي اړوند خپلو بي تفاوتیو ته د پاي ټکی کیږدي او د کړو وعدو سره سم خلکو ته امنیت ، هوساینه ، کار او روزګار تامین کړي .

۱۲ ـ د افغانانو د زیاتو وینو تویدني تر څنګ اقتصادي او ټولنیزو ستونزو د خلکو ژوند په کلیو او ښارونو کې تریخ کړی . په دي اړوند په دولتي ادارو کې زیات فساد ، زورواکې او مافیا د یادو شوو ستونزو د شتون اساسي پشتیوانه ده . د ملي یووالي په حکومت غږ کیږي چې بي له ځنډه دغې خوړینونکي وضعي ته بدلون ورکړی ، د پیل شوي اقتصادي او ټولنیزو پروژو د بشپړولو او د نوي نوښتونو د کولو په ترځ کې د ولس ژوند ته نوي سا ورکړي

عبدالحی مالک

 

دافغانستان ملی پرمختګ ګوند رئیس ګوند رئیس

د پاکستان لنډه غر اوهرکاره پوځ!

 

ډیری اوس هم په دې اند دی چې پاکستانی پوځ یوازې د هغه هېواد بهرنۍ پالیسې او هغه هم د افغانستان او هند په اړه ترخپلې ولکې لاندې ساتي او په نورو چارو په تېره بیا هېواد کې دننه په ملکي مسایلو کې هومره ګوتې نه وهي.

خو د پاکستان اویاکلن لنډ ګنډ تاریخ څرګندوی چې هلته پوځ هرکاره دی؛ له بهرنۍ پالیسې نېولې د ملکي حکومتونو اداره او په پای کې د هغو نسکورول؛ د مدني ټولنو او ګوندونو تعقیب اوڅار، همداراز د وګړو له شخصي ژونده نیولې د ټولنیزو رسنیو ترکنترول پورې دا هرڅه د پوځ تر خونړیو سترګو لاندې، ترسره کیږي او په دې ټولو برخو کې ملکي حکومتونو او ولسي بنسټونو ته د خبرې او سوڼ ځای او مجال نشته!

پاکستانی نظام، سل په سلو کې یو دیکتاتور او پوځ محوره نظام دی او لومړۍ خبره تل په پاکستان کې پوځ کوي او له بده مرغه دا لړۍ لا جاري ده!

په پاکستان کې ملکي حکومتونه چې له هغې هم واک نه لري او د دیموکراسۍ تظاهر لپاره رامنځته کیږي، هلته هم خپل پیر نه پوره کوي او تر ټاکلي مهال مخکې یا د پوځي کودتا او یا فاسدوملکیانو سره د پوځیانو په ګډه توطیه کې نسکوریږي. تېرو اویا کلنو کې پاکستانی پوځ د واک په داسې ادلون بدلون او لنډه غرۍ کې نړیوال ریکارډ ټینګ کړی دی!

په پاکستان کې د سکندر میرزا تش په نوم ملکی حکومت پوځیانو ونه شو زغملی او په ۱۹۵۸ کال کې  جنرال ایوب خان د پوځي کودتا په مټ هغه نسکور کړ. ایوب خان یوولس کلونه مارشالا(پاکستان کې پوځي واکمنۍ ته وايي) وچلوله او د ده حکومت هم په ۱۹۶۹ کال د یوه بل جنرال، یحیی خان په لاس راوپرځید. نوموړي هم تر ۱۹۷۱ کال پورې واک کې پاتې شو او د ده د پوځي حکومت په مهال پاکستان په دوه ټوټو، بنګلدیش او اوسنی پاکستان وویشل شو. دریېمه کودتا په ۱۹۷۹ کال کې جنرال ضیالحق وکړه او تر ۱۹۸۸ کال پورې د یوه خونړي دیکتاتور په بڼه واکمن وو چې بلاخره الوتکه يي په ناڅرګند لامل راوغورځېده او د سپارلۍ سره یوځای د الوتکې په اور کې وریت او په دې نړۍ دوزخ ته لاړ. وروسته بیا په ۱۹۹۹ کال کې څلورمه کودتا جنرال پرویز مشرف وکړه او تر ۲۰۰۷ کال پورې لومړي د کودتا د مشر او ورپسې په تش نوم ولسمشر يي څوکۍ ته ادامه ورکړه.

اوس چې د روان کال د جون په شپږمه، د امریکا د بهرنیو چارو وزارت ویانده هیدر نیورت په یوه اعلامیه کې وايی« مایک پمپیو د امریکا د بهرنیو چارو وزیر، د پاکستان د لوی درستیز قمر جاوید باجوه سره، د پاکستان او امریکا ترمنځ د دوه اړخیزو اړیکو د ښه کولو په لارو چارو، په افغانستان کې د سیاسي پخلاینې په ضرورت او په جنوبي اسیا کې د ټولو یاغي او ترهگرو ډلو پر ضد پرته له توپیره د مبارزې په اهمیت خبرې کړې دي.» هم څرګندوي چې پاکستان کې ملکي حکومت د داسې خبرو واک نه لري او هلته پوځ دی چې د هر څه واک يي خپل لاس کې قبضه کړی دی.

د پرنسیب له مخې د امریکا د بهرنیو چارو وزیر باید د پاکستان د بهرنیو چارو وزیر او یا د هغه هېواد لومړي وزیر سره خبرې وکړي، خو له هغه ځایه چې واک په پاکستان کې پوځیانو سره دی، د غوڅو خبرو او پریکړو واک یوازې پوځیان لري او په داسې خبرو او پریکړو کې، د پاکستان ملکي حکومت نوم څوک په خوله نه اخلي!

بېځایه نه ده چې  پاکستان کې د خبریالانو د حقوقو ټولنه (PFUJ) په یوې اعلاميې کې د پاکستاني پوځ د ویاند جنرال اصف غفور هغه تورونه ردوي چې وايي په ټولنیزو رسنیو کې خبریالان د پاکستان سره دښمني کوي. د خبریالانو د حقونو د اتحادیې مشر افضل بټ او مرستیال ایوب جان، «د پوځ د ویاند د تورونو په اړه زیاتوي، پاکستان کې پخوا هم په خبریالانو د فشار راوستلو کوښښونه کیدل، خو په وروستیو کې دا هڅې بیخې زیاتې شویدي او د خبریالانو ژوند يي د خطر سره مخ کړی دی. خبریالان او لیکوالان دا هم زیاتوي، د هغوې مقالې د پوځ د فشار له وجې ندې خپرې شوي، امریکا غږ»

څو ورځې مخکې جنرال غفور حتی د پښتون ژغورني غورځنګ ( PTM ) د مشر منظور پښتین په « سرې خولۍ» پورې هم خبرې کړې وي او لکه د «شړومبو مچ» يي د خلکو په جامو او لباس پورې هم ځان مښلی وو.

نوموړي ( جنرال غفور) رسنیو ته پوځي قومنده هم ورکړې وه چې د پښتون ژغورنې غورځنګ ولسي او عادلانه غوښتنې خپلو خپرونو او رسنیو کې منعکس نه کړي او زیاته کړې يي وه« ځايي رسنۍ ښه کوی چې غورځنګ ته پوښښ نه ورکوي»!

دا چې د PTM یو مشر علی وزیر خپلو خبرو کې د پاکستان پوځ ته وايي، ته غدار يي، ته د پښتنو قاتل يی په حقیقت کې د پوځ شالید ته ګوته نیسي چې د پښتنو، بلوڅو، سیندیانو او نورو قومونو په وینو يي لښتي بهولي او د پاکستان په نظام کې د قصاب دنده لري.

منظور پښتین د PTM مشر دا اعلان چې د اپریل په اتمه يي د پېښور په تاریخي غونډه کې ورکړ او ويي ویل«د پوځ، ISI او MI نوم اخیستل مخکې ګنا وه او چا له ډاره نه شو اخیستلای، نن يی په ډاګه نوم اخلم او په بربنډولو او اخیستلو يی ویاړ کوم.»

د پښتنو مشرانو او نړیوالو رسنیو څرګندونې ښۍ چې پاکستان کې پوځ له پښتون قوم سربېره په پاکستان کې د نورو قومونو سره هم لاس وګریوان دی او پوځ په عمل کې د پاکستاني ولس سره په جنګ دی.

که نن سبا د پاکستان پوځ او ISI د پښتون قوم د سپکاوۍ او د پښتنو مشرانو د له منځه وړلو لپاره لومړی خپله ملیشه د طالب او نورو ترهګرو په نوم پښتونخوا ته لیږي او بیا د هغو ټکولو په پلمه پښتون قوم وژني او هغو ته د قومي غوښتنو په پار سزا ورکړي، سبا د طالب په نوم داسې ملیشه د نورو قومونو منځته هم لیږي او هغوی به هم د خپلو قومي غوښتنو په ګنا، په وژلتون (قصاب خانه، یا مسلخ) کې له یو مخه قصابي کړي.

اوس پوښتنه داده د پاکستان ملکي حکومتونه، سیاسي ګوندونه، مدنې ټولنې او پاکستان کې د نورو قومونو ملتپال ځواکونه ولې د پوځ په اړه چې پاکستان يي په نړۍ کې ګوښه کړی، بدنام کړی او د وروستي سقوط  سره يي مخ کړی، چوپ دي؟

د پوځ په لاس د ترهګرو په روزلو او ساتلو کې، د پاکستاني ولس څه ګټه اوخیر دی؟ ایا په داسې ترهګریز چاپیریال کې به د پاکستان ولس په امن کې پاتې شي؟

سیمې او نړۍ سره دښمنۍ او شرارت کې چې پاکستاني پوځیان يي مخ ته وړي، د پښتون قوم سربېره، پاکستان کې د نورو میشتو قومونو څه ګټه ده؟

دا چې د پاکستان د بودیجې ډېره برخه پوځ لګوي او ولس ته ټولنیز خدمات په نیشت حساب دی، پاکستانی ولس ولې د دې خبرې پوښتنه نه کوي؟

که نن د پاکستاني پوځ سره د یادو پوښتنو په تړاو یوازې پښتون قوم مخامخ دی او سخته سزا يي ویني، ایا سبا به د پاکستان نور قومونه د ورته برخلیک سره نه شي مخ او په پای کې به د پاکستان ټول ولس د پاکساتي پوځ له تیغه خوندي پاتې شي!

د وخت په تېرېدو سره پاکستانی پوځ نور هم وحشي کیږي او د خپل وحشت ننداره د سیمې او نړۍ ولسونو ته، هره ورځ د پښتون ژغورنې غورځنګ ( PTM ) سره په چلند کې ښۍ!

اوس د دې وخت رسېدلی چې پاکستان کې ټول میشته قومونه او د دوی قومي ګوندونه د پوځ د وحشت او بربریت په وړاندې د پښتون قوم لار او د پښتون ژغورنې غورځنګ دریځ خپل کړي او په یوه غږ او پوره یووستون سره، د وخت د جابر او دیکتاتور پوځ په مقابله کې ودریږي.

د پاکستان د لنډه غر او بدماش پوځ په وړاندې، بری د پښتون قوم په برخه دی!

د ۲۰۱۸ کال د جون ۸ مه

سرلوڅ مرادزی

د منظور پښتین«سره خولۍ» د خپلواکۍ سیمبول!

 

پر افغانستان سربېره د سیمې او نړۍ یو شمېر هېوادونه په کلونو لګیا دي، ثابت کړي چې د ترهګرو ترشا پنجابی پوځ لاس لري، خو د پښتون ژغورنې غورځنګ په څو میاشتو کې ټولې نړۍ ته ښکاره کړه چې پنجابی پوځ نه یوازې د ترهګرو ترشا ولاړ دی، بلکې خپله پوځ  ترهګر دی. اوس د غورځنګ په لاسوندونو د پنجابي پوځ او ترهګرو ترمنځ د چین دېوال نشته، پوځ یوه ګړۍ کې په ترهګرو بدلیږي او ترهګر یوه شېبه کې په پوځ.

پوځ او ترهګر د یوه وجود دوه څېرې دي!

د سهیلي وزیرستان په مرکز «واڼه» کې د پښتون ژغورنې غورځنګ په یوه مشر علی وزیر، د طالبانو او پنجابي پوځ ګډ برید د دې خبرې پوخ او کره ثبوت دی.

پر علي وزیر او د هغه په ورسره ملګرو دا ګډ برید هغه مهال وشو چې نوموړی خپل تېل پمپ ته په لار وو. لومړی طالبانو د پوځ په مټ هلته داسې لوبه جوړه کړه چې د غورځنګ د غړو «سرې خولۍ» يي سوځولې او د غورځنګ غړي يي ګواښل. د غورځنګ د غړو په لفظي غبرګون کې يي پر هغوی ډزې پيل کړی چې BBC سره مرکه کې د غورځنګ د یوه مشر محسن داوړ په وینا د طالبانو په ډزو کې لږ تر لږه څلور ولسي وګړي ووژل او تر څلویښتو زیات ټپي شول. د وسلوالو په دې برید کې یو ځايي خبریال نورعلي هم ژوبل شوی دی.

په دې اړه د غورځنګ مشرمنظور پښتین وايی«خلک د غورځنګ د مشرعلي وزیر هرکلي ته وتلي ول چې ځایي طالبان، چې پاکستان یې “ښه طالبان” یا د امن کمیټې بولي، ورغلل او هغوی یې ووهل او «سرې خولۍ» یې ورته وسوځلې. د دی عمل په ځواب کې خلکو لاریون پیل کړ او د پوځ پر ضد یې شعارونه ورکړل.»

منظور پښین په دې تړاو زیاتوي« د پاکستان ټولې ادارې په ترهگرۍ کې ککړې دي او د پاکستان د حکومت لاسونه د پښتنو په وینو ککړ دي. پي ټي ایم د امن لپاره تحریک شروع کړیدی چې د پاکستان اساسي قانون یې اجازه ورکوي. خو دوی (پوځ) ترهګري کوي او د پاکستان ادارو خپل ظلم ته دوام ورکړېدی. هغه وویل چې نن دوشنبې (جون۴) په واڼا کې د خلکو په مخکې پوځیان د طالبانو شاته ولاړ ول او په خلکو یې ډزې وکړی.»

بلخوا په یو تازه رپوټ کې د غورځنګ مشر پښتین وايي، انګوراډه کې چې په سهیلي وزیرستان کې د ډیورنډ کرښې ته پرته سیمه ده او د پکتیا ولایت سره نښتې ده، پاکستاني امنیتي ځواکونو د غورځنګ په پلویانو ډزې کړي، یو تن يي شهید او ګڼ شمېر نور يي ټپیان کړي دي!

منظور پښتین دا هم وايی، دوی څو میاشتې مخکې ویلي ول چې وزیرستان ته د پاکستاني حکومت په لارښوونه یو ځل بیا طالبان او نور ترهګر را روان دي او درګرده هلته، ځای پرځای کیږي. پوځ چې له پخوا نه په وزیرستان او نوره پښتونخوا کې ځای پرځای دی، د طالبانو او ترهګرو په نوم چې د پوځ ملیشه يي برخه جوړوی، غواړي د پښتون ژغورنې غورځنګ په وړاندې چې اغیز يي په پښتونخوا کې مخ پر زیاتېدو دي، ودریږي او له دې لارې دا ځل بیا پښتون قوم او د دوی پاڅېدلی قومي غورځنګ وځپي.

منظور پښتین بیا بیا وايی طالبان، پوځ، ISI او MI دا ټول د پښتون قوم په وړاندې، په ګډه جنګیږي.

د پېښو روان بهیر هم ښۍ، وزیرستان کې د «ضرب غضب » او «بیا درغلم» په نوم د پنجابي پوځ پخواني عملیات چې هغو کې پښتانه بې کوره، لادرکه او زیات شمېر وژل شوي، دا ځل به عملیات پوځ د ځان پرځای، د طالب په نوم ترسره کوي.

پوځ او ISI به اوس د طالب په نوم د پښتون ژغورنې غورځنګ سره لاس وګریوان کیږي او جګړه به د طالب په نوم مخته وړي.

پوځ لا مخکې له مخکې په دې اړه تبلیغات پیل کړي او طالب ته لار اواروي چې د پښتون ژغورنې غورځنګ ګریوان ته لاس واچوي.

د پاکستاني پوځ ویاند تورن جنرال اصف غفور د دوشنبې په مازديګر د پوځ په مرکز، په یوې خبري غونډه کې وویل «دوی پوهېږي چې منظور احمد مسید څه ډول په منظور احمد پښتین بدل شو او څه ډول يوه خولۍ له بهره راوړل شوه او په شپه شپه يې د پښتین د خولۍ نوم خپل کړ. پوځ دا ادعا هم کړې، د پښتون ژغورنې غورځنګ د بنسټوال منظور پښتین او د هغه د خولۍ د شهرت تر شا د افغانستان لاس دی، چې د دوی په خبره په افغانستان کې يې په ملاتړ یوازې په یوه ورځ پنځه زره د خواله رسنیو پاڼې جوړې شوې دي، BBC»

خو د منظور پښتین د «سرې خولۍ» په اړه طالبان هم هغه څه تکراروي چې د پوځ ویاند جنرال اصف غفور يي وايی«د واڼه یو شمیر اوسیدونکو او عیني شاهدانو ویلي چې له څو ورځو راهیسې حالات سم نه ول او ځايي طالبانو د غورځنګ پلویانو ته ویل چې هغه خولۍ (ټوپۍ) دې نه په سر کوي چې د پښتون ژغورنې غورځنگ مشر منظور پښتین د خولۍ په نامه یې شهرت پیدا کړی دی.»

د غورځنګ پر پلویانو د «سرې خولۍ» پر تړاو د طالبانو وسلوال برید او په ورته وخت کې د جنرال غفور څرګندونې ښۍ چې د پښتون ژغورنې غورځنګ په وړاندې توطیه، د طالبانو او پوځ لخوا په ګډه روانه ده.

جنرال غفور له یاده باسي چې منظور پښتین «سره خولۍ» د غورځنګ له رامنځته کېدو مخکې هم پر سرکوله او دا د لرو برو افغانو د جامو د ملي دود نښه ده چې تر شا يي د افغانستان لاس د تبلیغاتي جګړې په موخه، رسنیزکیږي. بلخوا د پښتون ژغورنې غورځنګ هم  په یوه شپه نه دي رامنځته شوي، بلکې دا په تېرو ۷۰ کلونو کې چې د پاکستان په نوم جعلي هېواد تاسیس شوی، پښتون قوم سره د پاکستاني دولت د ظلم او تیري پایله ده. په دې پير کې پاکستاني پوځ او ISI پښتون قوم ځپلی، توهین کړی او وژلی دی. پاکستاني پوځ په بېلابېلو ټوټود پښتون قوم د ویش، پښتون قوم د ټولوژنې او Genocide مسوولیت پرغاړه لري. پښتون ژغورنې غورځنګ، پښتون قوم سره د پاکستاني پوځ او ISI لخوا د شویو جنایاتو د حساب کتاب لپاره رامنځته شوی.

اوس به «سره خولۍ» د لروبرو افغانانو د یووالي او د پښتون قوم د خپلواکۍ سیمبول وي!

د ۲۰۱۸ کال د جون ۵ مه

سرلوڅ مرادزی

دسولی کاروان :

بسم الله الرحم الرحيم:

د هليمند باتور ولسونو د مياشتو راهيسې د پرلټ خونۍ ودرولی د ټولو خواوو يې د سولی کول وغوښتل دا پرلت خونۍ په ټول هېواد کې له ملاتړ نه برخوداره شوی چی په زيات شمېر ولاياتو کې افغان سوله خوښونکو ميندو خويدې پرلت خونو ته ولاړی هلته تر زيات وخت د سولی له پاره لوږه تنده وزغمله اوس دا دسولی بريالی کاروان له هلمنده تر کابله په پښو سفر کوي د پښو تڼاکې وږي تږي په سونو کيلو مرته مصافه ووه هله نن تر غزني ولايت  راورسيدل په لار کې نور په سلگونو ولسونو يې  ملاتړ وکړ اوددوی سره ملگري شول دادی اوس به ژر پلازمېنې کابل ته راورسيږي  خو په تاسف يو شميږ سياسي گوندونه ، چارواکي د ولس استازي چپ ناست ننداری کوي په کار خو داده چی ټول هغه گوندونه چی ځانونه د ملت رښتني واريثان بولي اود سولی د تامين له پاره شعار ورکوي ددی کاروان سره مل شي اود ټول ولس زور د الله زوردی که ولسونه او سياسيون په يوه ملي اواز ددوی ملاتړ وکړي سوله راځي ملي يوالی او ملت جوړيږي د بی ځايه وژنو مخه نيول کيږي په دی روژه په خوله په سونو کليو متر سفر کې کوم باتور او کوم مبارز ددی کاروان ملاتړي ؟ دا کاروان ساده نه دی دا کاروان به د تاريخ زرينه پاڼه وليکي دا به برياته ورسېږي انشالله

محمد اقا کوچی

دفاټاپه هکله په زړه پوری لیکنه او ژور تحلیل

Abdul Ghafor Lewal 27.5.2018
هوښیار اوسئ، چې په دغه وخت کې له پښتونخوا سره د قبایلي سیمو ( فاټا) بېړنی ورګډون تصادفي او یا هم د زړه سوي کار نه دی. د دې پرېکړې ترشا ځانګړې اجنداوې شته، چې وروسته ورته اشاره کیږي، خو تر دې وړاندې باید ټینګار وکړم، چې د قبایلي اېجنسیو د اوسېدونکیو روان حقوقي – سیاسي وضعیت د زغملو وړ نه دی. زاړه او وراسته قوانین، وروسته پاتې وضعیت او د انساني ژوند تر ټولو بد شرایط یې باید او خامخا بدل شي.
خو پر دغه حساس و تاریخي مهال، په داسې بېړه، دا بدلون څه نورې کیسې له ځانه سره لري:

۱– ترهرڅه وړاندې د پښتون ژغورنې د پیاوړي او تاریخي خوځښت وېشل او ترمنځ یې اختلافات جوړول.

۲ـ د سیمې د استخباراتو او نړیوال ښکېلاک له لوري د افغانانو له روانې ټولوژنې (Genocide) څخه پام په بله اړول،

۳ـ د پښتنو ملتپالو ګوندونو ترمنځ د شخړو او اختلافاتو لویول او ان ټکرونو ته لاره هوارول،

۴ـ د افغان ملي بنسټونو په وړاندې د ولس راپارول،

۵ ـ د خپلواکو قبایلي سیمو پوځي کول او تر بشپړو نظامي شرایطو لاندې هلته د نړیوالو ترهګرو ډلو ځای پرځای کول.
دې ته ورته ګڼ نور اهداف هم شته، چې پریوه غشي د څو مرغیو ښکار ته لارهواروي او د انګریزي ښکېلاک ( بېل یې کړه، اېل یې کړه) سیاست یوځل بیا تداعي کوي.

سپارښتنې :

۱– پر دې مسئله د نظر اختلافات او د سیاسي لیدلوري توپیر، یوازې په سیاسي خبرو اترو او منطق وڅېړئ، وشنئ او د نظر توپیر دوښمنۍ ته مه باسئ.

۲– د پښتون ژغورنې پیاوړی ولسي لښکر له منځ څخه پاشل کېدو ته مه پریږدئ او له دې استخباراتي چل ول څخه یې بېل وساتئ، ویې ژغورئ !

۳ـ تاریخي څېرې او د پښتون ملتپال بهیر مشران مه کنځئ، په دې کې هغوی هېڅ ملامت نه دي؛ پاچاخان، خان شهید او نور شخصیتونه وو، واکمن اوس د تاریخ ځلنده څېرې دي، د دوی سپکاوی هېڅ ستونزه نه شي هوارولای .

۴ـ د پښتنو مسئله تر دې اداري بدلونونو ډېره لویه ده، چې تر دې پراخ ملي شعور او سترې تاریخي پرېکړې یې حل لارې دي. پښتانه باید خپلې تاریخي جغرافیې ته ځان ورسوي او هغه له بنسټه د لوی افغانستان پیوستون دی.

۵– د پښتنو لپاره لومړیتوب باید د روان قتل عام په وړاندې په یوه غږ پاڅون وي، موږ باید ژوندي پاتې شو. خپلواکي او واکمني ژوندیو ولسونو ته بویه، نه مړوته.

لنډه یې دا، چې که دا ځل د پښتون په وړاندې د ( بېل یې کړه، اېل یې کړه !) دسیسه ناکامه شوه، نو بیا یې هیڅکله او هیڅوک په سیمه او نړۍ کې د یوه ستر قومي زبرځواک جوړېدو څخه نه شي راګرځولای.