رقص

 

پتنګان د ډیوې عشق کې لولپه وي

د سپرلي وږمو ته ګل په ډنډر ناڅي

کرامت د انګور نه بولې نو څه دي

چې ساقي په لاس کې جام و ساغر ناڅي

هسې بوخت یم د خیالونو نندارتون کې

چار چاپېر راڅخه ټول بحروبر ناڅي

ځمکه لاندې په لړزه رامالومیږي

پاس اسمان کې راته ستوري، قمر ناڅي

توند بادونه، توپانونه به په لار وي

تورې وریځې چې د غرونو پر سر ناڅي

ښادي مه ګوره د هغه ملت ژوند کې

چې ملا ورته په ستیژ د ممبر ناڅي

د یو داسې ملک، وطن په لټه ګرځم

چې وګړي یې ماښام و سهر ناڅي

تګ مه نه شي د هغه محفل له منځه

چې جوړه راسره یوځای دلبر ناڅي

مازیګر مې د هغو نجونو یادیږي

چې لا هم يې منګوټي په ګودر ناڅي

ژوندون څه دی د یو څو شېبو فرصت دی

سبا هر څه د نیستۍ پر محور ناڅي

د دې خوب مانا به څوک راته تفسیر کړي

هندوکش سره پامیر او سپينغر ناڅي

د هغه جشن په تمه، هیله پایم

چې ځوانان پکې د لرو د بر ناڅي

سرلوڅ مرادزی

د لایق صیب نويیمې زیږد کلیزې ته ډالۍ

 

 

پښتنې میندې دې پاڅي زوی د ې راوړي

د لایق پشان یو ستر زوی د افغان

هسې زوی چې ویاړ، شمله د ټول ملت وي

ویاړ د ووړ وي، ویاړ د زوړ وي ویاړ د ځوان

که څه ویاړ دی، پیرزوینه یا لورنه

په ریښتیا سره يې لایق دی سلیمان

د ده شعر د زړه غږ دی د زیارکښو

د کارګرو، کسبګرو د د هقان

یوه شپېلۍ ده چې درو منځ کې غږیږي

د پونده وو، د شپنو د زړه داستان

پښتنې میندې دې هم خوښې وي کور کې

چې لایق لري د زړونو ترجمان

ټول شعرونه يې له یوه سره ترپایه

یو غورځنګ دی یو پاڅون دی یو ټکان

هر کلام يې یو صحنه د معرکې ده

له دښمن سره د لاس و د ګریوان

هر مصرع يې یو ترسیم دی یو انځور دی

د دښمن په کور د کاڼو د باران

یو تصویر دی چې ماهر عکاس اخیستی

له دښمن څخه چې تښتي له میدان

هر یو بیت يې تر ایرو لاندې سکروټه

د چوپتیا تر شا په لاره دی توپان

یوه چیغه د ازاد ملت د خولې ده

یو هیبت دی، زلزله ده یوهیجان

یوه کوکه ده، مقام له اسرافیله

هسې کړنګ دی، ته وا وچاودید اسمان

یوه څړیکه د تاریخ له پرهارو ده

یوه کړیکه ده د لروبر افغان

یو فریاد دی د مظلوم زړګي له تله

یو غبرګون دی د ظالم په لور هر ان

یوه کرکه له وحشت او بربریت ده

یو نفرت دی مقابل کې د شیطان

یوه مینه ده وروری ده خلکو منځ کې

یو دوستي سراسري ده د انسان

هر یو شعر يې په ښکلا تر نورو ښکلی

خزانه یې د ښکلاوو ده دېوان

یو ډېوه ده چې به تل مدام بلیږي

ترې جاریږي به د شعر پتنګان

یو شغله ده چې رڼا به يې ابدي وي

یو لمبه ده جګه شوې تر اسمان

هسې ګل دی چې به تل بڼ کې تازه وي

نه يې باد شي رژولی نه خزان

هر غزل به یې په زړونو کې خوندي وي

څو چې یو پښتون ژوندی وي په جهان

زمانې که موږ ته تېر وخت خوشال راکړ

ستر لایق زموږ د وخت دی خوشال خان

شعروزمه خیالونه

مینه او رضا

مینه او رضا

زما خو ټول ځان او زړه تا سره دی

دا راته وایه ستا زړه چا سره دی

وايې چې یو زړه نه، لار بل زړه ته وي

د پښتو دا متل ریښتیا سره دی؟

د ژوند او مرګ واک مې ستا پښو کې ایښی

دا واک بل چا، نه مسیحا سره دی

د سرښندنې دومره پورته حد کې

یو نیم لېدن دې هم په غلا سره دی

لامل د ټولو انساني ښېګڼو

د ځان او زړونو په صفا سره دی

ژوند د جوړښت او درناوۍ یو نوم دی

ژوند په همدې مفهوم، مانا سره دی

ستا په رضا کې بس رضا ده  زما

ژوند زموږ دواړو په رضا سره دی

شعروزمه خیالونه

 

د خپلواکۍ په ویاړ

 

د لاجوردو د یاقوتو په کان ناسته

د خپل ځان، خپلې استۍ نه بې خبر يې

د معدنو خزانې دې تر پښو لاندې

منطقه کې یو شتمن هېواد د لمر يې

منابع د انرژۍ لري پریمانه

داسې زیرمو کې بډای په لروبر يې

مست سیندونه دې میرو، دښتو کې ځغلي

په درو، دښتو خاوند د کښت و کر يې

که ویالې دې په میرو، دښتو سپرې کړې

د دې سیمې یو شتمن ملک د اوبخور يې

موقعیت د خپل هېواد دې بېنظیر دی

په همدې لامل مدام زیر خطر يې

څلور لارې د فرهنګ او تجارت يې

د وستون کړۍ د سیمې سراسر يې

د ختیځ او لویدیځ لار بې له تا نشته

د سهیل او قطب منځ کې لکه ور یې

د قومونو منځ کې ورور د هر یو قوم يې

په دوستۍ او په ورورۍ کې زړور يې

مینه لورې، مینه غواړې، مینه پالې

ګاونډیو سره خوږ او د زړه سر يې

زیات و کم چې ځان ونه ګڼې له چانه

په هر څه کې مساوي او برابر يې

که دنیا دې نن په کور کې میلمنه ده

دا په دا چې په دنیا کې معتبر يې

تربګني او دښمني در څخه لیرې

خو دښمن ته لکه غشی په ځیګر يې

د هویت نښان دې هسک په ټوله سیمه

ملتونو منځ کې دنګ لکه سپين غر يې

خپلواکۍ سره دې مینه ازلي ده

د خپلواکو قومو منځ کې سرلښکر يې

په دا هسې رنګ استي چې بخت درکړې

بیا له خپله بخته ولې مرور يې

دې بډای ملک او تاریخ سره حیران یم

په نس وږی هر ماښام او هر سهر يې

تر څو راز د خپل کمښت باندې پوه نه شې

تر هغو به در په در، خاورې پر سر يې

مدیریت کې دې بدلون او سمون راوړه

نن د ځوان نسل له مټو برخه ور يې

شعروزمه خیالونه

دګران هیواد خپلواکی دسلمی پرتمینی کلیزی په ویاړ.

دګران هیواد خپلواکی دسلمی پرتمینی کلیزی په ویاړ… !!! 🌹🌹🌹🌹
ګرانه وطنه ستا سلمه خو زه درنه لیری یمه !
ایمانه ! ځانه ! ګران وطنه خو درنه لیری یمه !!
ستا دباران په څاڅکو ،څاڅکو دی قسم وی زما
ستاوچکالی په شان در تږی یم خو لیری یمه !! 
ستا د سلمی ماذدیګر می ديارانو منځ کی
قرغه ،پغمان کی می لمانځلی درنه لیری یمه !!
ببوزی ږیری دا بګوی دکربړو نسل …
دا ځناور دی څوک داړی څوک دی چیچی زه درنه لیری یمه !!
ستا لویو لارو کی یی ښخ کړل په تکبیر ماینونه
دخدای په نوم دی قتلوی خو درنه لیری یمه !!
ستا مکتبونو ته اور واچوی ایره ایره شی

حجره جومات دی ورانوی خو درنه لیری یمه !!
طالب ، داغیش او I.S.I لکه چی سپی در غاپی…

دشعر سنګر کی ورته ناست خو درنه لیری یمه !!
ستا په فاریاب ، آمو پامیر باندی سوګند دی زما… ترګډ جیلمه به ورځو خو درنه لیری یمه !!

زمادژمی پلازمینی پیښوره ښاره…

لکه کابل داسی به خپل شی خو درنه لیری یمه !!
ایمان او ځان می یی وطنه د افغان وطنه…

پښتون وطنه دمنظور وزیرستان وطنه !!
اوس به درنه درته کوی داده دنن فیصله …
که سبا وار دټوپک راغی نو بیا دوطن فیصله !!! 🌹

وېده ملت ته!

 

ژمی تېر دی لا تر اوسه خبر نه يی

پسرلي پستو وږمو باندې ویښ نه شوې

د وږمو د الهامي زیرو تر څنګه

د باران په ترانو باندې ویښ نه شوې

د سپرلي بریښنا او تندر جوړ محشر کې

د اسمان په غرغړو باندې ویښ نه شوې

نور قومونو اوښان چوو کړل، کډې بار شوې

د کاروان په بارېدو باندې ویښ نه شوې

د تاریخ په هر تاوکښ او موړ کې ماته

په تکرار د تجربو باندې ویښ نه شوې

د سیالانو منځ کې پاتې له سیالیو

د سیالانو پیغورو باندې ویښ نه شوې

د خیرات او د بخښښ په تمه ناسته

د سوالونو په پیسو باندې ویښ نه شوې

نه له مغزه دې کار واخیست، نه له مټو

د دې دواړو په نېرو باندې ویښ نه شوې

د ویښتوب یو راز که خپل تاریخ کې نغښتی

د خپل تېر تاریخ لوستو باندې ویښ نه شوې

انتحار او انفجار دې ژوند تبا کړ

د دښمن په دسیسو باندې ویښ نه شوې

ای د مرګ په خوب پراته، وېده ملته

د پېړیو په اوښتو باندې ویښ نه شوې

اسرافیل که دې راویښ کړي، ژوند به تېر وي

د شاعر سویو نارو باندې ویښ نه شوې

شعروزمه خیالونه

 

د هیلو کاروان:

 

د ولسمشر غني د روانو هڅو په تړاو:

د غوټۍ د غوړېدو په انتظار وم

لا سپرلی راغلی نه وو خزان راغی

څو مې ځان راټولوه، جکړ له وېرې

له جکړه څخه مخکې توپان راغی

ما پخپله خوښه لار ځانته ټاکله

ناخبر له امریکې نه شیطان راغی

ما لا دم اخیستی نه وو له ټاکنو

ناڅاپي د جان کیري، ګل مرجان راغی

چې د نوي ژوند نادودې مې میلمه شوې

د زاړه ژوند په نادودو ارمان راغی

راځۍ لاره د هدف په لور کړو سیخه

په نېولې لار خو ډېرډېر تاوان راغی

څه امید په ټوکېدو، زرغونېدو دی

یو الهام راته د هیلو پنهان راغی

مسافرو بار مو وتړۍ چې ځو به

ومنزل ته مو د هیلو کاروان راغی

شعر وزمه خیالونه

پوهندوی شیما غفوری

 

اگر تاجکم من ، و یا پشتونم

وگر مسلم هستم، و یا مضنونم

اگر نام نامی و یا مکنونم

بدان چون خمیر من وتو یکیست

تفاوت کجاست بین دو ده و بیست

 

اگر از بدخشان و یا کابلم

ز هرات و بامیان و یا زابلم

اگر در کنر یا فراه شاملم

بدان چون خمیر من وتو یکیست

تفاوت کجاست بین دو ده و بیست

 

اگر شاه پرست بوده، یا بت پرست

اگر شرق و یا غرب بودش سر پرست

چنان غوطه خورده ز دستی به دست

که فرقی نمانده ست چو در  قرن بیست

تفاوت کجاست بین دو ده و بیست

 

بیا تا همه اتحادی کنیم

برای تفاهم جهادی کنیم

گذشت و سخاوت و دادی کنیم

بدان چون خمیر من وتو یکیست

شود مشترک راه فردای زیست

جون ۲۰۱۹

 

 

 

ای د نړې خلکو

د هنر غېرت شعر

2019زکال ناروی

د منظور پښتين اوازه

د ژوند حق غاړي ممتازه

د علي د مور فرياده

کشمکش موکړه اغازه

دايپي د غرو شهبازه

اوای دنوي دور اغازه

افغان ولس درباندی نازه

د پښتون وطن سربازه

د بولان پر پروازه

دچترال شپېلي اوسازه

ستاوطن ستا ملاتړ کې

اوسويډن ستا ملاتړ کې

افغانان ستا ملاتړ کښې

زه هم ستا په ملاتړ کښې

مال مې ستادی  سر مې ستادی

دا ياران دبدو ورځو دي تر شا لکه پولاد دي

دامو دی دا کنږ دی دا شمشادی

د شهيد وطن بچيه

د علي د مور اوازه

د خيبر د ښار سانده

په لښکر ددرځو بينازه

د منظور پښتين اوازه

مال موستادی سر موستادی

ای د نړې خلکو

په غوږونو کڼواو په فکرونو او سترگو ړندو ملتونوتاسو په وينو د لړلي افغان پښتون ولس غږ اوريدلی شی کنه !ای زمکې اواسمانه تاسو په خپل غېږ کې د يوه مظلوم ولس افغان ملت چېغې ولی نه اوری!

څلوښت کاله !نه له دی هم زيات داژدهارعمر برابر افغان ملت د خپلو وينو په ډڼډ کې تر ستوني ډوب ولاړ دي ايا څلوېښت کاله ،ياد د ترور داژدها ر دعمر کمه موده ده چی تاسو نړېوال زموږ غږونه،چېغی ،فريادونه، کوکاری، ژړاگانۍ اوساندی نه اوری؟د ترور اژدهار د يو سرلوړي او تاريخي ملت نامداره او بی مرگه زامن هره ورځ تر خپل خونړې کومي تيروي»تاسو ړانده نړېوال دا نه ويني؟تاسو دلربر افغان داور د لمبو په څېر سوزيدلی چيغې نه اوری؟او تاسو ړانده لا د ترور اژدهاپه لباس غوليږې!

دا د منلنگ په لباس کې د ترور پلنگ دی نو ځکه يې د بياد پاره پښتون ولس ، د منظور پښتون ولس د علي وزيرمحسن داوړ ولس دارمان لوڼې اود خړکمره د شهيدانو د سرو وينو تر څڅېدو وروسته دا لړزيدلي او را پاڅېدلي پښتون غورځنگ تر لا سختو مرگونو گذارونولاندې راغلي دي.

هو نړېوالو ستاسو په مرسته او ملاتړ د ترور اژدها خبيث او ايبليس پاکستان زموږ وروڼه او خويندی  ،سپين ږيري بوډاگان او  ځوانان له ژونده محروموي او تري تم کوي!

او ای د نړی خلکو موږ تاسو ته د عدالت پوښتنه کوو چی تاسود عدالت او انسانيت په نوم څه پېژنی او کنه؟تاسو وانه اوريدل چی څو ورځی د مخه دافسانوي ملالۍ د خور وړانگۍ لونې مېړنې او غېرتي ورور د هندوکش د غره په څېر دنگ د سولی او جنگ د ډگر اتل ارمان لوڼې په رڼا ور ځ د مېړنو د ليکو ويست او ژوند يې پاکستاني دهشتگر پوځ خپل دوزخي نس ته ورواچاوه !

ايا تاسو د نجيبه تر نقيبه چيغئ وانه اوريدلی ؟يو ځل  تاسو ورشی د پښتون وطن کاڼي بوټي وپوښتی ؟يو ځل ورشی کنه زموږ له غرونو څپانده سيدونو د کنړ، هلمند ،آمو ،اباسين دافغان پښتون په وينو له سرو موجونو وپوښتی چی هلته څه تيريږي ؟هو د ترور اژدها غواړی يو ژوندی او تاريخي ملت ژوندی وخوری!بيانو ستاسو وار رازي.

ولی تاسو زموږ د با با فخر افغان باچاخان چيغی وانه اوريدلی؟تاسو د پښتنون د کربلا د بابړی د خونړۍ تراژدۍ خبر ياست؟که دا وار مو زموږ د ځوان مسيحا زموږ د ځوان مشر د خوشحال خان د پښتون قوم د نوي مير ويس خان منظور پښتين غږ وانه اوريدلو !نو بيا را ټيټ  کړی خپل ددموکراسی او ټولنيز عدالت په نوم پورته شوي بيرغونه را وغورزوی دا درواغو د شرم او ننگ بيرغونه!

او همدا ډول لدغه معتبر تريبيون پر افغان پښتون ټبر غږ کوم حی ولی القاعده، داعيشي او طاليبي بنسټپالنۍ تر تور بيرغ لاندی د پاکستاني پوځ داستخباراتو د(اي ايس اي» د جهنمي سازمان چجه گيرو ته په خپله سيمه او وطن کې د پښې دايښودلو ځای ور کوی؟څه شول او چيرته دي د شيرشا زمري دميړنو لوديانو لمسيان، څه شول د ميرويس خان تدبير او مېړانه اود لوی احمد شاه د پانی پت حماسی؟

څه شوی د خپلواکۍ د باني او اتل شاه امانالله خان تر مشری لاندی په ټل واڼه او ارناوه کې پر انگريزي اشغالگرو باندی د زمري ميرزمان خان بريدونه او تاړاکونه !

هو پښتنو زلمو ځوانانو د منظور پښتين تر قيادت لاندی د راپاڅېدلي غورځنگ ليکي ټينگی کړي يو موټی او متحد د علي وزير زخمي وزيرد مور ساندی بيځوابه مه پيرږدی د بلوڅو د خپلواکې غوښتونکو وطنپرستانو سره له گډ سنگره د پاکستاني پوځي نظام د ملا تير ور مات کړی ،

ژوندی او بريالی دی وي د پښتون ژغورنۍ غور ځنگ

پاکستاني پوځيان د پښتون ژغورنۍ غورځنگ مشران او پلويان هر څومره ژر له زندانه ازد کړي

هنرغېرت  مالمو سويډن

2019زکال

اخترونه

اخترونه

اخترونه چی راځی راوړي خوندونه
هسی نه چی را تازه کاندی غمونه

اخترونو سره خوښۍ نوی کالی وی
خو زمونږ هیواد ته یی راوړل کفنونه

ګاونډیانو ته خندا او خوښي یوسی
خو افغان ته یی بارکړی وی دردونه

چی د بل کره ورځی هوس یی ډیر کړی
خو دلته وژنی د خوارانو هوسونه

ای ناصحه سوال کوم تفسیر یی غواړم
ایا برخی ازلي دي او لیکلی یی تقدیرونه؟

داسی وایی رحم خاص او قهر عام وی
پر ټول ملک یو رنګ نازل شی عذابونه

اوس چی ګورم قهر خاص دی پر خوارانو
خو دقهر لایق کړی خپل عشرتونه

چی د بل په وینو موړ وی خوشحال ګرځی
نو چا ور معاف کړل ددوی کړی ګناهونه

دچا سره کاندی لاسونه په نکریزو
چاته سرو وینو کی رنګ کاندی لاسونه

د جنت کیلیانی نورو ته تقسیم کړی
خو پخپله یی خوښ ندی جنتونه

رښتیا ووایه دا رنګ اختر د چا دی
کړی تازه د غم ځپلو بیا زخمونه

دسترخوان یی لکه تل خالی هموار وی
هغوی یی څه کوی چی خوری مدام آهونه

خدای لپاره دا د جنګ اواز خاموش کړۍ
نور په خپلو خلکو وکړۍ لږ رحمونه

خلک له هسی اخترونو نه بیزار دی
خدای دی راولی رښتيني اخترونه